"ONG" (Contén)

1. Distancia angular dun astro con respecto ao Sol, ou dun satélite con respecto ao seu planeta, medida por un observador que está situado na Terra. A elongación mídese en graos, a partir do Sol e na dirección L ou O (elongación oriental ou occidental, respectivamente). Unha elongación de 0° corresponde a unha conxunción, unha de 90° a unha cuadratura e unha de 180° a unha oposición. No caso dos planetas inferiores, non é posible alcanzar a cuadratura, senón que a elongación presenta uns máximos.

2. Distancia que separa unha partícula oscilante da posición de equilibrio en cada momento. A elongación máxima é a amplitude da oscilación.

3. Extensión, tracción ou estiramento dun tecido, especialmente do muscular.

4. Subluxación ou luxación imperfecta dunha articulación.

5. Movemento de células que ten lugar no proceso de gastrulación.

PERSOEIRO

Rei de Francia (1316-1322) e de Navarra (Filipe III; 1316-1322), segundo fillo de Filipe IV de Francia e de Xoana I de Navarra. Nomeado rexente trala morte do seu irmán Luís X (1316), foi consagrado rei en Reims (1317), ao morrer o fillo póstumo deste. Someteu os borgoñóns e os champañeses (1318), e detivo a Guerra de Flandres (1320). Realizou reformas da administración e intentou unificar, sen éxito, as cuñacións e o sistema de pesas e medidas.

CIDADES

Cidade do estado de Victoria, ao S de Australia (145.323 h [1991]). Está situada na baía de Corio, sector occidental da baía de Port Philip, e na ribeira do río Barwon, ao SO de Melbourne. Ten porto e refinería de petróleo.

1. Instrumento idiófono de percusión directa consistente nun gran disco de bronce que se percute cunha maza recuberta de feltro ou doutro tecido. Produce un son de altura indeterminada, dunha gran potencia e de vibracións prolongadas. É de orixe oriental e ten unha grande importancia na música do sueste asiático.

2. Obxecto de características semellantes a este instrumento musical.

PERSOEIRO

Poeta. Pertencente a unha familia acomodada, en 1576 trasladouse a Salamanca para estudar leis e posteriormente ordenouse diácono, sacerdote e foi capelán de Filipe III. Protexido do duque de Lerma, foi beneficiado da catedral de Córdoba, cumpriu misións en Galicia, Navarra e nas dúas Castelas e foi obxecto dunha amoestación episcopal polo feito de tratar con comediantes, asistir aos touros e escribir versos profanos. En 1580 publicou o seu primeiro poema, unha composición ao comezo da tradución de Os Lusiadas, a cargo de Luis Gómez de Tapia. A súa obra poética bifúrcase en dúas vertentes que moitas veces se superpoñen: a de inspiración popular, constituída por composicións de versos curtos, sonetos e romances (amorosos, cabaleirescos, mouriscos ou pastorís), como “Las flores del romero”, “Amarrado al duro banco”, “Servía en Orán al rey”, “Ande yo caliente”, “La dulce boca que a gustar convida”, “Hermana Marica”, “Ahora que estoy despacio”, “En la capilla estoy condenado...” e...

1. Relativo ou pertencente a Luis de Góngora.

2. Relativo ou pertencente ao gongorismo.

3. Que ou quen segue os preceptos do gongorismo.

1. Relativo ou pertencente ao gongorismo.

2. Especialista na vida e na obra de Luis de Góngora.

MONTES

Monte que serve de límite ás parroquias (e concellos) de Eirón (Mazaricos) e Campolongo (Negreira). O seu cumio acada os 422 m de altitude.

PERSOEIRO

Escritor e historiador occitano. Coñecido como Pierre Devoluy, foi oficial do exército francés. Formouse poeticamente en París, en contacto co simbolismo.

CIDADES

Cidade de Vietnam que forma un municipio autónomo (1.503 km2; 1.583.900 h [estim 1993]). É un importante porto comercial e núcleo industrial da metalurxia, construción naval, cemento, muíños de arroz e de aceite de sementes.