"RAG" (Contén)

1. Que leva sen abrochar a bragueta.

2. Que presta pouco coidado no vestir.

1. de esfragar ou esfragarse.

2. Aplícase á ave que aparece invertida no escudo, é dicir, representada coa cabeza cara a abaixo e voando coma se fose en voo picado ou coma se se esfregase desde unha grande altura.

1. Facer que algo ou alguén caia por un lugar elevado e esgrevio.

2. Facer que unha cousa choque violentamente con outra.

3. Caer por un lugar elevado e esgrevio.

4. Chocar violentamente contra algo.

1. Gromo novo e comestible da esparragueira. Aínda que os espárragos poden ser consumidos frescos, a maior parte da produción está destinada á conserva. Consómense en ensaladas, revoltos, menestras, cremas ou tortillas, como gornición noutras preparacións culinarias ou cocidos ao natural e acompañados con mollos, como a maionesa, ou simplemente con aceite e vinagre. Gozan de especial sona os de Aranjuez e os de Navarra, estes últimos amparados por unha Denominación de Orixe. No plano internacional, destacan os da localidade gala de Argenteuil.

2. esparragueira.

PERSOEIRO

Enxeñeiro de Camiños, Canais e Portos. Traballou en Pontevedra como enxeñeiro auxiliar de Obras Públicas (1914-1922), onde foi enxeñeiro-xefe. Entre 1934 e 1959 ocupou o posto de enxeñeiro-director do Porto de Vigo. Presentou en 1945 un Plan Xeral de Obras do Porto de Vigo que abarcou desde a zona de Guixar ata Samil e co que dividiu o porto en cinco zonas: porto comercial, de transatlánticos, pesqueiro, diques secos para a construción en Coia e o porto da Zona Franca en Alcabre. Elaborou o proxecto da Estación Marítima de Pasaxeiros. Durante o seu mandato levouse a cabo a construción da avenida de Beiramar e a creación da Zona Franca de Vigo. Ideou tamén unha nova lonxa en 1936, que foi un referente racionalista en arquitectura, e o edificio da Autoridade Portuaria. Foi trasladado a Madrid como vicepresidente da sección de Puertos do Consejo de Obras Públicas. Concedéuselle a cruz do Mérito Naval e a do Mérito Civil. Publicou “El Puerto Pesquero de Vigo” (1944) na Revista de Obras Públicas...

1. Herbácea perenne do xénero Asparagus, pertencente á familia das liliáceas. Presenta raíces tuberosas, talos estriados de ata 2 m de lonxitude e 1 cm de diámetro, pólas modificadas en cladodios filiformes ou escamiformes de ata 9 mm de lonxitude, e follas reducidas a escamas. Florece entre xullo e outubro. As flores son actinomorfas, unisexuais, hermafroditas ou polígamas, con pedicelos articulados, e aparecen solitarias ou dispostas en umbelas ou acios. Están formadas por 6 tépalos libres ou unidos na base e 6 estames filamentosos, filiformes ou aplanados. O ovario é unicarpelar, con 2 ou máis óvulos por lóculo. Os froitos son bagas esféricas, de ata 10 mm de diámetro, de cor vermella, que conteñen sementes esféricas de ata 7 mm de diámetro. Cada primavera, a planta renóvase a partir de gromos, denominados espárragos, que se converten en novos talos. As escamas que recobren estes espárragos son as follas verdadeiras da planta. A planta emprégase principalmente como alimento; recóllense...

2. Lugar no que se cultivan espárragos.

PERSOEIRO

Político e médico. Militou no Partido Progresista e foi o representante de M. Ruiz Zorrilla durante o seu exilio. Como profesional da medicina foi o introdutor da neuropsiquiatría en España, o inventor da terapía ocupacional e construíu un sanatorio mental en Carabanchel. Trala morte de Ruiz Zorrilla (1895) aceptou a dirección do partido.

PERSOEIRO

Rei de Serbia (1276-1282), fillo de Estevo IV Uroš I o Grande. Enfrontouse aos emperadores bizantinos aliado con Hungría e o rei de Sicilia, Carlos I de Anjou. Tras abdicar no seu irmán Estevo Ur ǒ s Milutin, retirouse aos territorios que lle cedeu o rei de Hungría, o NL de Bosnia, Srem, Macva e a cidade de Belgrado. Na fin dos seus días retirouse a un mosteiro co nome de Teoktist.

1. Facer que algo quede en mal ou en peor estado por facer mal uso del.

2. Botar algo a perder.

3. Facer que algo ou alguén adquira un mal aspecto ou perda as súas boas calidades.

4. Facer que alguén adquira malos costumes ou vicios.

5. Causar un dano ou prexuízo a algo ou alguén.

6. Facer que algo non se desenvolva segundo o previsto.

7. Sacar pouco proveito ou facer mal uso de algo.

8. Quedar algo en mal estado ou en peor estado por facer mal uso del.

9. Quedar algo inservible.

10. Perder algo ou alguén o seu aspecto ou as súa boas calidades.

11. ...

PERSOEIRO

Raíña consorte dos belgas, filla de Gonzalo de Mora y Fernández, marqués de Casa Riera. Casou en 1960 co Rei Balduíno I, matrimonio que non tivo descendencia.

PERSOEIRO

Líder mourisco. Tintureiro, iniciou a revolta mourisca nas Alpujarras (1568-1570) e intentou sen éxito a toma da cidade de Granada en 1568.

1. Anaco pequeno que se desprende do pan ou doutros alimentos similares elaborados con fariña, como biscoitos, tortas, galletas, etc.

2. Calquera anaco moi pequeno que se desprende dun obxecto cando escacha.