"Sus" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 279.

  • mono rhesus.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • (Lugo 1887 - Santiago de Compostela 1939) Pintor. Coñecido como Xesús Corredoira, formouse na Real Academia de San Fernando de Madrid e nos talleres de Cecilio Plá (ata 1906) e de J. Sorolla (1906-1909). Aínda que partiu do costumismo (Muller galega, 1905), manifestouse como un pintor achegado á estética do simbolismo. En 1910 regresou a Lugo e acrecentou esa visión, aínda que marcada por un certo misticismo relixioso-idealista (A Sagrada Familia, 1911). Os seus cadros, de gran formato, mesturaron influencias do prerrafaelismo e do simbolismo. Representou as figuras cun canon alongado, remarcado polas mans, os rostros pálidos e angulosos e as roupaxes escuras, moi achegados á estética do Greco (Orantes, Seminarista). Os volumes planos sobre fondos negros, a austeridade cromática, os escenarios sombríos e, ás veces, anacrónicos, redundan nun mundo cargado de solemnidade litúrxica (Santeiro). Desta época destaca o retrato...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Médico e escritor. Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela, exerceu en Lugo. Publicou o estudo médico Las preocupaciones en Medicina. Conocimientos útiles de la familia. Reglas para conservar la salud, para no dejarse engañar por los curanderos y para conocer a los médicos (1896), e no ámbito da literatura cultivou unha gran diversidade de xéneros. En poesía destacan Cousas de mulleres (1895), Pasaxeiras (1898) e Gallegadas, con alegrías de la tierra (1908); en prosa escribiu A cruz de salgueiro (1893), onde combina os temas de Galicia con cuestións universais, e en teatro publicou a comedia de costumes O chufón (1915).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Médico, fillo de Alexandre Rodríguez Cadarso. Doutor en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela, especializouse en xinecoloxía e traballou tamén como cirurxián. Colaborou en Revista Española de Obstetricia y Ginecología, Medicina e Clínica contemporánea, e escribiu Consideraciones sobre el dolor del parto: a propósito del parto sin dolor (1958).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Política e filóloga. Catedrática de Lingua e Literatura Española e inspectora de Educación, foi directora xeral de Ensino Medio e conselleira de Educación da Xunta de Galicia. Foi senadora (1986-1989) e desde 1989 deputada no Congreso de los Diputados polo PP.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Dramaturgo. Emigrou a Arxentina e colaborou no Eco de Galicia, para o que escribiu artigos co pseudónimo un mozo bergantiñán. Alí escribiu os monólogos Para que me namorei? (1897) e No quinteiro, a comedia O xastre aproveitado (1898) e as revistas folclórico-musicais A romaxe de san Campio e Unha noite no muíño, estreada en 1959 en Santiago de Compostela. De volta a esta cidade escribiu O fidalgo e Rosiña, estreada a primeira no Teatro Principal en xaneiro de 1918 e a segunda en febreiro de 1921. En poesía escribiu A volta do bergantiñán (1928).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Historiador da arte. Doutor en Historia da Arte (1995) pola Universidade de Santiago de Compostela, onde é profesor desde 1998. Foi asesor histórico-artístico das obras de rehabilitación do Teatro Rosalía de Castro da Coruña. Escribiu La arquitectura teatral en Galicia (1996), Faustino Domínguez Domínguez y la arquitectura gallega del siglo XIX (1997), Mariñán. Pazo de los Sentidos (1999) e Faros de Galicia. Historia y construción de las señales luminosas en un Finisterre atlántico (2004).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político. Doutor en Ciencias pola Universidad Complutense de Madrid (1965) e catedrático de Óptica e Estrutura da Materia desde 1983. Conselleiro nacional do Sindicato Español Universitario (SEU, 1962-1964), foi conselleiro nacional de Educación (1972-1974), director xeral de Radiodifusión y Televisión (1974-1975) e de Política Interior (1977-1978) e subsecretario do ministerio do Interior (1978-1979). Promoveu a Federación Social Independente que se disolveu ao crearse UCD. Foi ministro de Obras Públicas e Urbanismo (1979-1981) e de Traballo, Sanidade e Seguridade Social (1981) e deputado por Pontevedra por UCD (1977-1978; 1982-1986) e por Coalición Popular (1986-1989).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Debuxante. Coñecido como Suso Sanmartín, licenciouse en Belas Artes pola Universidad de Salamanca. Creador de historias cargadas de ironía, o seu estilo achégase á caricatura. Colaborador do semanario A Nosa Terra e da revista de humor Xo!, Tempos Novos e Novas da Galiza, participou no álbum colectivo H2Oil coa historia “Lapamán”. Gañador do III Concurso Galego para Caricaturistas Noveis (1996) e do XV Concurso Galego de Banda Deseñada Xuventude’99 (1999), recibiu o Premio Ourense ao mellor autor novel (2000).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Xesús Sanmartín Xuncal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Política e economista. Foi asesora do secretario de Estado de Universidades e Investigación (1994-1996), vicerreitora de Estudantes (2000-2003) e vicerreitora para a converxencia europea na Universidad Carlos III (2003-2004). En 2004 foi nomeada ministra de Educación e Ciencia no goberno de José Luis Rodríguez Zapatero.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • IGREXAS

    Igrexa situada na carballeira de Santa Susana na Alameda de Santiago de Compostela. A súa orixe atópase nunha das primeiras igrexas que se erixiron na cidade, rexistrada no Códice Calixtino e situada ao pé do camiño xacobeo procedente de Padrón. Permaneceu baixo a advocación do Santo Sepulcro e de Todos os Santos ata que o arcebispo Xelmírez trouxo de Braga as reliquias de santa Susana. Reedificouse en 1105 e case non se conservan restos do templo románico. A igrexa é do s XVII e foi trazada por Juan Davila e realizada por Bieito González de Araújo. Pouco despois da súa construción reedificouna Francisco Antúnez. Ten unha única nave e ábsida e no s XIX engadíuselle o campanario.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya (2.090 h [2001]). Os cultivos localízanse no sector chairego preto da costa. A función turística experimentou unha forte expansión.

    VER O DETALLE DO TERMO
  •   (Asados, Rianxo 28.9.1936) Mestre e poeta. Pertencente á Xeración dos 50, colaborou en La Noche con diferentes composicións poéticas que, posteriormente, incluíu nalgún dos seus libros. Participou en diversas iniciativas culturais, como o Ateneo do Ullán, o Pedrón de Ouro, o Patronato Rosalía de Castro ou o Cadro Artístico Airiños de Asados, onde desenvolveu o seu labor como actor en diversas obras, como A venganza (1959) e Mal ollo (1985). Ademais, formou parte do parladoiro do Café español e colaborou en diversos programas televisivos. Das súas obras destacan Balada do vento na ría (1987), en que recolle parte da súa produción poética; a obra teatral A fraga (des)animada (1993), de carácter ecoloxista; Biografía de Arcos Moldes: Rianxo, apuntes dunha vila mariñeira (1994), Os amigos de Martiño (1999), en forma de obra teatral dirixida aos máis pequenos; e Un ronsel de estrelas: teatro e correspondencia inédita: homenaxe...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Susan Abigail Tomalin.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Gaiteira, neta de Xosé Seivane Rivas. Estudou solfexo, piano e ballet clásico. Durante a década de 1990 colaborou en diversos concertos con Milladoiro, ata que iniciou a súa carreira en solitario. Na súa música combina sons e instrumentos populares con outros máis modernos, con arranxos innovadores. Da súa discografía destacan Susana Seivane (1999), Alma de buxo (2001) e Mares de tempo (2004). Recibiu o Premio Lucense del Año (2000) e foi finalista dos Indie Awards.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Sindicalista. Licenciado en ciencias biolóxicas, foi secretario da comarca da Coruña e secretario confederal de Emprego e Industria e en 2001 foi elixido secretario confederal da Confederación Intersindical Galega (CIG), cargo   para o que foi reelixido en 2005.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor xaponés. Coñecido como Dazai Osamu, escribiu Bannen (Anos de decadencia, 1936) e as novelas Shayo (Solpor, 1947) e Ningen Shikkaku (Non máis humano, 1948).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Sacerdote. Coñecido como o padre Silva, licenciouse en Filosofía Pura e Teoloxía. Fundador en Ourense do proxecto educativo Benposta Ciudad de los Muchachos (1956), en 1964 creou a primeira escola internacional de circo de España, El Circo de los Muchachos. Recibiu a Medalla de Oro al Mérito de las Bellas Artes (1994).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xurista. Doutor en Dereito, foi fiscal nas audiencias de Sevilla e Madrid, comisario de Patrimonio Artístico Nacional de España, director xeral do Instituto de la Seguridad Social, fiscal do Tribunal Supremo e primeiro fiscal do Tribunal Supremo da Comunidad Autónoma de Madrid. Recibiu o Premio Ateneo de Sevilla (1972) e a Medalla de Honor de San Raimundo de Peñafort.

    VER O DETALLE DO TERMO