"CIO" (Contén)

1. Acción de diminuír.

2. Cantidade en que diminúe unha cousa.

3. Estreitamento do fuste da columna.

4. Peza fundamental diminuída na súa largura.

5. Nun fragmento musical, ornamento que consiste na substitución das notas dadas por outras, en número variable e de duración inferior. Foi unha das técnicas máis empregadas na época renacentista e barroca como xeito introdutorio de variacións na melodía.

6. Nunha fuga, execución dunha melodía en notas máis breves.

7. Fenómeno de diferenciación celular observado nos nematodos, que leva a que as células da liña xerminal teñan un número de cromosomas diferente ao das células somáticas. Isto débese a que nestas os cromosomas tenden a romperse, mentres que nas células xerminais se manteñen intactos.

PERSOEIRO

Escritor grego. Escribiu Vidas e sentencias dos máis ilustres filósofos, recompilación incompleta de doutrinas e vidas de filósofos en dez libros, imprescindible para coñecer as escolas filosóficas gregas. Compuxo versos en metros variados Pammetro, obra xa perdida, da que só se conservan uns epigramas fúnebres.

1. 1. Acción e efecto de dirixir.

   2. Consellos e ensinanzas coas que se encamiña a alguén na realización dun traballo ou nunha actuación.

   3. Arte e técnica de realización das diferentes partes dunha película. A dirección cinematográfica ten dúas funcións principais: a dirección de produción, que se encarga de todos os aspectos económicos da película, e a dirección artística, que se ocupa doutros temas, como a adaptación do guión, o control da fotografía, a dirección dos actores ou a montaxe da película.

   4. dirección de escena

      Actividade artística que ten como finalidade a creación e a construción dun espectáculo teatral a partir dun proceso de escenificación no que interveñen diversas disciplinas como a dramaturxia, a interpretación, o deseño teatral, e que en moitas ocasións se inicia a partir dun texto dramático. A dirección de escena sempre pestivo resente na historia do teatro, pero a partir dos traballos de Richard Wargner a prol dun teatro total e das experiencias dos teatros libres e dos teatros de arte, promovidos por André Antoine e Konstantin Stanislavski, a dirección de escena comezou a concibirse como unha escritura escénica na que, partindo dunha partitura literaria, o director de escena constrúe outra escénica utilizando diversas linguaxes, axentes e elementos.

   5. dirección empresarial

      Filosofía empresarial moderna que define a función do director e as súas intervencións co persoal, co obxecto de optimizar os resultados de convivencia e eficacia. É un proceso que busca a adaptabilidade da empresa ao momento histórico-social e político, e tamén ao marco legal vixente, controlando os riscos de cambio, co propósito de obter os mellores resultados das opcións que ofrece o mercado.

   6. dirección espiritual

      Guía nos asuntos relacionados co espírito. Froito dunha esixencia relixiosa, é unha práctica común a todas as formas de relixiosidade. No cristianismo, limitada nun principio ao ámbito monacal, estendeuse a toda a vida da Igrexa. Pódese exercer a través do trato persoal ou por escrito, en forma de cartas ou tratados. Entre estes últimos, na Península Ibérica destacan o Libellus de Institutione Virginum (s IV), de Leandro de Sevilla; os Confesionalia medievais, substituídos máis tarde pola Devotio Moderna; o Exercitatori, de García de Cisneros, e os Exercicios Espirituais de santo Ignacio de Loiola. Entre os ss XVI e XVIII publicáronse diversas obras tituladas Camiños Espirituais, Directorios Espirituais e Regras dos Directores. As ordes relixiosas insisten na importancia da dirección espiritual, feito que orixinou o xurdimento de diversas escolas de espiritualidade.

   7. dirección orquestral

      Arte e técnica de dirixir un conxunto instrumental ou vogal na execución dunha obra musical. O crecemento orquestral do s XIX esixiu un director especializado que interviñese cada vez máis na interpretación da obra musical. Neste mesmo século destacan na dirección, entre outros, Hans von Bülow e Hans Richter, e xa no s XX, Arturo Toscanini, Leopold Stokowski, Gustav Mahler, Bruno Walter, Otto Klemperer, Wilhelm Furtwängler, Ernest Ansermet, Herman Scherchen, Herbert von Karajan, Sergui Celibidache, George Böhm, George Solti, Pierre Boulez, Leonard Bernstein, Claudio Abbado, Helmuth Rilling, Maximino Zumalave, Odón Alonso, Enrique García Asensio e Antoni Ros Marbà.

2. 1. Cargo de director dunha empresa ou nunha administración.

   2. ...

1. Relativo ou pertencente á dirección.

2. Aplícase ás antenas que emiten ou reciben radiacións só nunha dirección ou nun ángulo moi estreito ao redor desta dirección.

3. Aplícase aos aparatos que posúen unhas características determinadas de intensidade ou rendemento, nunha ou en diversas direccións.

4. 1. Que está situada ou que actúa nunha única dirección.

   2. micrófono direccional

      Micrófono que ten unha resposta máis ou menos acentuada, dependendo da dirección que siga a onda acústica incidente.

   3. altofalante direccional

      Altofalante que emite o son con máis intensidade dependendo da dirección.

1. Calidade de discreto.

2. Facultade de actuar ou de decidir segundo o propio xuízo.

3. Aplícase ao servizo de transporte colectivo que non fai viaxes regulares e depende dos seus intereses ou da conveniencia dos usuarios.

1. Calidade de discreto.

2. Facultade de actuar ou de decidir segundo o propio xuízo.

1. Que non está sometido a regras e depende da vontade, criterio ou discreción dalgunha persoa ou autoridade.

2. Aplícase ao servizo de transporte colectivo que non fai viaxes regulares e depende dos seus intereses ou da conveniencia dos usuarios.

1. Acción de discriminar.

2. Infravaloración dun grupo humano por parte doutro. Prodúcese, sobre todo, por causas relixiosas, económicas, étnicas, lingüísticas ou sexuais.

3. 1. Diferenciación, comunmente cualitativa, entre dous ou máis obxectos.

   2. Comportamento polo que un estímulo recibe unha resposta, mentres que outro estímulo provoca outra diferente ou non produce ningunha.

4. Eliminación dos sinais que entran nun circuíto electrónico, menos os que teñen unha determinada característica.

5. Posibilidade de vender a prezos diferentes un mesmo produto nun período de tempo, en condicións de competencia imperfecta, como é o caso dos monopolios. O vendedor pode establecer diferencias de prezo segundo as características do comprador, ou segundo o uso ou o lugar xeográfico ao que vaia destinado o produto.