"RM" (Contén)

PERSOEIRO

Soprano estadounidense. Debutou en 1969 en Berlín co Tannhäuser de Wagner. Destacou tanto na ópera (Verdi, Haydn, Mozart), como no lied (Malher, Schubert), no oratorio, na música relixiosa e na electrónica (Mythodea, con Vangelis, 2001).

ILLAS

Illas Anglonormandas.

REXIÓNS

Rexión histórica e antiga provincia do N de Francia, comprendida entre Picardie ao L, Bretaña ao S, e o canal da Mancha ao N (29.906 km2; 3.202.385 h [1999]). Está subdividida en dúas rexións administrativas e cinco departamentos: Alta Normandía, cos departamentos do Sena Marítimo e Aure (1.780.192 h [1999]), e Baixa Normandía, cos departamentos de Calvados, Orne e Manche (1.422.193 h [1999]). Está constituída por un conxunto de rexións naturais ben diferenciadas. No sector oriental do altiplano da Alta Normandía predominan as cretas brancas, recubertas por unha capa de arxilas. Na Baixa Normandía destaca unha plataforma calcaria. A costa normanda é variada, con sectores abruptos, como os acantilados de creta branca, e outros chairos, como a ampla baía do Mont-Saint-Michel. A industrialización do triángulo Rouen-Le Havre-Caen potenciou un incremento demográfico xa alimentado por unha alta taxa de natalidade. Dentro da economía agropecuaria destacan as producións de carne e leite....

1. 1. Relativo ou pertencente a Normandie, aos seus habitantes ou á súa lingua.

   2. Natural ou habitante de Normandie.

2. 1. Relativo ou pertencente ao pobo normando ou á súa lingua.

   2.   Individuo do pobo normando.

   3. Grupo de pobos procedentes dos países escandinavos que se estenderon por toda Europa desde o s VIII, ao comezo en expedicións guerreiras periódicas e que sucesivamente se foron tornando sedentarios. Navegantes e aventureiros impulsados polo afán de riqueza e polo aumento de poboación, comezaron atacando as costas e subiron polos ríos cara ás terras interiores, saqueando e destruíndo poboacións e facendo asentamentos temporais. Dos diversos grupos étnicos da poboación normanda, os varegos, desde Suecia, entraron cara ao SL e foron o núcleo do futuro Imperio Ruso; os noruegueses encamiñáronse ao N de Escocia, fundaron un reino en Irlanda (820) e pasaron por Islandia e Groenlandia, ata América do Norte; os daneses, desde o Reino de Dinamarca, atacaron o Imperio Carolinxio e as terras anglosaxoas polo L. Rodearon a Península Ibérica loitando en Galicia cos cristiáns e en Portugal e Andalucía cos sarracenos, e chegaron a Provenza e á costa de l’Empordá. En Inglaterra ocuparon Canterbury e Londres...

3. ariedade da lingua de oïl. Estendido polo NO de Francia, na época da conquista normanda de Inglaterra (s XI) foi levada á illa, onde adoptou a denominación de anglonormando.

4. Arte desenvolvida en Normandie e en Inglaterra nos ss XI e XII a consecuencia das invasións normandas do s X. Son características as igrexas con ábsidas de tipo beneditino, torres na fachada e unha lanterna de diferentes pisos no cruceiro, con grandes espazos interiores, arcadas nas naves, tribunas e triforios, arcos de medio punto e volta de aresta nas naves laterais. Destaca a cripta de Rouen (1063), Saint-Étienne (1077), Saint-Nicolas de Caen e a Trinité de Fécamp (1099). As decoracións foron de liñas xeométricas e motivos de forma fantástica ata a fin do s XII, cando por influencia do gótico desenvolvéronse figuras vivas e alongadas. As artes decorativas afirmáronse no s XII cos escritorios monacais. Os centros máis representativos foron Mont-Saint-Michel e Bayeux, e posteriormente Durham, en Inglaterra, onde se constituíu o estilo anglonormando, que estableceu os caracteres peculiares da arquitectura inglesa medieval.

5. Aplícase ao carácter tipográfico que pertence á familia do romano (romano moderno) e que se caracteriza por un gran contraste de grosor entre os trazos grosos e os finos.

1. Acción e efecto de normativizar.

2. Proceso de elaboración e uso correcto dunha gramática, ortografía e dicionario dunha lingua para acadar unha normalización lingüística. A normativización, ou planificación do corpus, forma parte, xunto coa normalización, do proceso de planificación dunha lingua. Trata de desenvolver unha variedade lingüística estándar que proporcione os medios necesarios para que poida servir para todas as funcións posibles dunha lingua nunha sociedade. A planificación do corpus actúa en tres niveis. O primeiro dota a lingua dunha norma escrita, os traballos realízanse no  campo de fonética, fonoloxía e da ortografía. A estandarización constitúe o segundo nivel de traballo e nel procúrase a creación dos rexistros necesarios para o seu uso en todas as funcións sociais. No último nivel, o da modernización, o traballo consiste en habilitar a lingua para ser empregada en novas formas do discurso. No caso do galego, a aprobación das Normas Ortográficas e morfolóxicas do idioma galego en 1982 supuxo...

1. Relativo ou pertencente á norma.

2. Que establece unha norma ou un conxunto de normas.

3. Nome con que se designan a miúdo a lóxica, a ética e estética.