"lla" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 2798.

  • Acción e efecto de mollar ou de mollarse.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase ao produto que ten a propiedade de estenderse pola superficie dos corpos cos que entra en contacto.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Impregnar ou cubrir cun líquido un corpo ou unha superficie. Na tradición oral recóllense ditos como: “Quen queira pescar, tense que mollar. O que queira comer percebes que molle o cu por eles. O que non se molla non come solla. Ceo apedrado, agro mollado”.

    2. Untar algo nun líquido.

    3. Humedecerse un corpo ao estar en contacto cun líquido.

    4. Comprometerse nun tema ou asunto.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ILLAS

    Arquipélago de Indonesia que está situado no Océano Pacífico, entre as illas Célebes ao O, Nova Guinea ao L e Timor ao SO (74.505 km2; 1.205.539 h [2000]). Forman unha provincia, con capital en Ambon. Está constituído no N polas pequenas illas volcánicas de Morotai, Bacan, Obi e a illa Halmahera, a máis grande; no centro, polas illas de Buru e Seram; e en dirección SL polo grupo das illas Tanimbar. O clima é cálido, afectado pola influencia do monzón. A vexetación é de bosque e sabana. Durante moito tempo foron as principais produtoras mundiais de noz moscada e de cravo, e tamén tiñan produción de cocos e cultivos de arroz e copra na costa. Islamizadas no s XV, foron disputadas por portugueses e casteláns e repartidas polo Tratado de Tordesillas (1494). En 1529 Carlos V cedeu os seus dereitos sobre as illas a Portugal. En 1641 os neerlandeses anexionaron o arquipélago ás súas colonias indonesias, ata que no s XVIII, a baixada do prezo das especias e a resistencia...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Construción granítica situada en Mondoñedo. Mandouna construír o bispo Diego de Soto en 1548 e, concibida como un pequeno templo, cubriuse con bóveda de canón para exaltar os señores da cidade, o bispo e o Emperador Carlos V, que a patrocinaron. Ten unha parte interior e outra exterior. A exterior componse dun frontispicio de arco grande onde se amosan os escudos de Diego de Soto e do emperador, e unha escaleira de descenso. A interior componse dunha cámara abovedada con píos para recoller as augas. A fachada complétase cun pequeno corpo superior que enmarca un escudo, sobre o que se alzan unha vieira e tres pináculos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ILLAS

    Illa pertencente ao arquipélago das Illas Cíes, cunha dirección N-S. É a máis setentrional e extensa, e a súa máxima altitude acádase no alto das Cíes (188 m), no sector N. Está unida á illa de Faro por unha formación sedimentaria areosa, Barra de Rodas, onde se atopa o lago dos Nenos, pechado no seu lado L pola praia de Rodas e ao O por un dique artificial. Na punta SO atópanse as praias máis destacadas, Figueiras e Cantareira.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Enfrontamento que tivo lugar entre o Rei Silo (774-783) e un grupo de nobres galegos, en Montecubeiro, no actual concello de Castroverde. A vitoria de Silo tivo como consecuencia o sometemento ao seu dominio da parte oriental da actual provincia de Lugo, aínda que sen que se establecesen vínculos sólidos coa monarquía astur.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, situado ao pé da serra homónima e delimitado ao S polo río Guadalete (6.679 h [2001]). É unha zona rica, con bosques e pastos que favorecen a gandaría equina, lanar e porcina; ademais conta con pequenas industrias derivadas do sector primario, como a elaboración de aceite.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Combate que tivo lugar arredor de Montiel en 1369 e que rematou coa vitoria do futuro Enrique II de Castela, axudado por Bertrand Du Guesclin, sobre o seu irmán Pedro I. Pouco despois, no curso das negociacións de paz, Pedro I foi asasinado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Córdoba, Andalucía, situado en La Campiña, ao pé da serra de Cabra (22.925 h [2001]). O termo pertence a unha rexión de viños de gran calidade, e é un centro comercial e industrial con fábricas de alcol e de augardente, fariñeiras e curtidoiras. Conserva o pazo dos duques de Medinaceli e a casa de Garcilaso de la Vega.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político e xurista. Ingresou no PSOE e na UGT en 1978, foi elixido alcalde de Cornellà de Llobregat (1985-2004) e membro da comisión executiva federal do PSOE desde 2000. Presidente da Diputación de Barcelona (2003-2004), foi nomeado ministro de Industria, Comercio e Turismo en 2004.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Feito de armas ocorrido na montaña de Montjuïc, fronte a Barcelona, o 26 de xaneiro de 1641, durante a Guerra dos Segadores. As forzas catalano-francesas derrotaron o exército de Filipe IV, que atacara desordenadamente o castelo de Montjuïc. Desmoralizado, o exército castelán retirouse a Tarragona.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio de Murcia, situado ao NO do sistema montañoso do Campo de Caravaca (8.593 h [2001]). A agricultura é a principal actividade económica, cun predominio do regadío con cultivos de froiteiras, hortalizas e forraxe. Tamén ten importancia a gandaría. Do seu patrimonio cultural destaca o castelo situado no núcleo antigo, reconstrución dunha antiga fortaleza árabe; e atopáronse restos iberos en Los Castillos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Xénero de fungos, da orde dos pecizais, que presenta o carpóforo oco con pregaduras lonxitudinais e anastomosadas de cor parda e un pé longo e branco. Entre as especies deste xénero está a M. esculenta, de 6 a 15 cm de altura, sombreiro alveolado, ovoide e de cor parda ou parda amarelada, e que nace na primavera en terreos ricos en humus.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Embutido feito coa tripa grosa do porco, que se enche cunha mestura de sangue do animal, azucre, fariña e outros ingredientes. OBS: Na tradición oral recóllense ditos como: “Ao comer as morcillas rin a nai e as fillas; e ao pagar, todas son a chorar”.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor. As súas obras, tanto en prosa como en verso, reflicten coa súa sinxeleza un fondo lirismo. Realizou diversas traducións utilizando o coñecemento das linguas e literaturas europeas que influíron na súa obra. Entre 1948 e 1952 elaborou a revista literaria Mensajes de Poesía. Da súa produción en castelán destacan La muerte de la Luna (1936), El bosque encantado (1947), Éxtasis (1948), Los amantes (1949) e Los oficios (1952). Autor da escolma poética de Manuel Antonio (1979), en galego escribiu os libros de poemas A realidade esencial (1955), Paisaxe en rocha viva (1958) e Os nobres carreiros (1970); e as obras en prosa Follas devagar (1972), Primaveira no lor (1974), Fogo solto (1976) e O libro dos mortos (1979). Foi membro da Real Academia Galega.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio situado na provincia de Castelló de la Plana, Comunitat Valenciana (2.715 h [2001]). A agricultura é basicamente de secaño, e predominan os cereais e as patacas. A industria está pouco desenvolvida, e tradicionalmente contou con obradoiros téxtiles e talleres de reparación de automóbiles.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta. Conviviu nos seus tempos de estudante con membros da Xeración do 27, e a súa formación liberal levouno a un estilo cheo de imaxinación sen caer no sentimentalismo. Publicou os libros Garba (1913), Evoluciones (1918), Carambas (1931) e La noche del verbo (1942).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Campo Lameiro baixo a advocación de Santiago.

    VER O DETALLE DO TERMO