"CIA" (Contén)

PERSOEIRO

Raíña de Navarra, filla de Luís IX de Francia. Casou en 1258 con Teobaldo de Champagne. En 1269 participou nunha cruzada contra os musulmáns en Tunes.

PERSOEIRO

Raíña de Inglaterra, filla de Filipe IV de Francia e Xoana I de Navarra. Casou con Eduardo II de Inglaterra (1308), enfrontouse aos Despenser, favoritos do rei (1320), e tivo que fuxir a Francia (1325). Retornou a Inglaterra en 1326 para depoñer o rei (1327) e foi rexente do seu fillo, o futuro Eduardo III de Inglaterra, ata que este a desterrou en 1330.

PERSOEIRO

Cabaleiro. Activo no segundo e terceiro cuarto do s XIII, estivo ao servizo da liñaxe dos Sousa. Participou no “ciclo das Amas” (1240-1247), na corte castelá de Fernando III, onde coñeceu a trobadores como Johan Soarez Coelho e Lourenço. Logo estivo na corte de Afonso X, onde se relacionou con Pedr’ Amigo de Sevilha, Roi Queimado e Pero Mafaldo, e, finalmente, na de Afonso III. Despois da súa estancia en Castela volveu a Portugal e   asentouse no partido xudicial de Faria. Consérvanse 54 composicións da súa autoría pertencentes aos tres xéneros maiores, que están recollidas no Cancioneiro da Ajuda e no Cancioneiro da Biblioteca Nacional de Lisboa e Cancioneiro da Biblioteca Vaticana: 17 cantigas de amigo (1 dialogada), 14 cantigas de amor (1 dialogada), 23 escarnios (5 de amor, 4 de amigo, 5 persoais, 5 literarios, dous deles tenzóns, e 4 sociais). Tanto nas cantigas de amor como nas de amigo, introduciu innovacións que practicarían autores máis tardíos como Johan...

PERSOEIRO

Trobador. Pertenceu probablemente á pequena nobreza galega. Estivo activo no terceiro cuarto do s XIII e inicios do XIV. O Cancioneiro da Biblioteca Nacional de Lisboa e o Cancioneiro da Biblioteca Vaticana atribúenlle dúas cantigas de amigo, que van precedidas por unha rúbrica atributiva que o define como “sobriño de Nun’Eanes”. Ambas as dúas composicións, estruturadas segundo o esquema da rima tradicional abbaCC en octosílabos e decasílabos masculinos, están presididas polo motivo da ausencia do amado, matizado cunha sutil ironía que as afasta dos moldes convencionais propios das cantigas tradicionais de amigo.

SEMANARIOS

Semanario editado en Santiago de Compostela a partir do 1 de xaneiro de 1860. Desde finais de 1860 ata 1862 tivo unha segunda época. Subtitulouse “Revista de instrución pública, ciencias, literatura, bellas artes e intereses materiales”. Difundiron o proxecto Xosé Agra e Xosé Rodríguez Ruibal, mentres que Xosé Planellas exerceu como director. O seu obxectivo era mellorar o nivel cultural e técnico de Galicia.

SEMANARIOS

Semanario socialista, voceiro das xuventudes do PSOE, editado na Coruña desde o 29 de outubro de 1935 ata a Guerra Civil. Foi dirixido por Luís Tato Vento e composto na Imprenta Obrera, propiedade dos sindicatos cenetistas maioritarios na cidade.

SEMANARIOS

Semanario editado en Rianxo a partir de abril de 1914, que   cesou ao chegar ao seu sexto número. Fundado por Xosé Arcos Moldes, a súa tendencia era agrarista-maurista. Exerceu como voceiro de Acción Gallega e foi o continuador de El Barbero Municipal.

PERSOEIRO

Rei de Dalriada e de Escocia (843-860?). Foi un dos fundadores do estado escocés. Estivo en guerra constante cos pobos escandinavos que colonizaron as rexións nórdicas do país.

1. Calidade de lactescente.

2. Secreción dun zume semellante ao leite.

GALICIA

Ilustrado. Bacharel en Artes e Teoloxía, foi profesor suplente das cátedras de Teoloxía, Matemáticas e Física en Santiago de Compostela. Exerceu como mestre na Escola Eclesial compostelá de San Filipe Neri, informador do Santo Oficio durante o sexenio absolutista e párroco das parroquias de San Xoán Bautista, San Fructuoso e Santa Susana (1812-1831). En 1789 creou en Santiago de Compostela unha pupilaxe para nenos distinguidos. Escribiu Plan y Método de Educación (1799).