"fico" (En toda a entrada)

1. Peza cunha cavidade onde se introduce unha substancia en forma de po, pasta ou líquido para que ao solidificarse, colla a forma da cavidade. Os moldes que se empregan para o callado de metais son xeralmente de area ou metálicos. Tamén hai moldes de resinas sintéticas e de xeso, utilizados na escultura.

2. Instrumento que serve para reproducir ou estampar algunha cousa.

encofrado.

Figura dalgunha estrutura ou animal que queda nun sedimento ao consolidarse, que se pode producir pola corrente de auga, polo impacto das pedras ou polas pegadas de animais.

Composición seguida ou complexa, que pode estar integrada por texto, signos, ilustracións ou outros elementos gráficos, e que unha vez axustada e unida, forma a páxina ou paquete que será imprimido.

Converter un cadáver en momia desecando os seus tecidos para que poidan resistir a putrefacción.

Converterse en momia.

Estado e profesión de monxe que se caracteriza por un certo afastamento material da sociedade e por unha vida de ascese e pregaria. Deixando á parte o Islam, que non ten vida monástica propiamente dita, as tres grandes correntes son o monacato cristián, o hindú e o budista. O monacato cristián, vivido por homes e mulleres, ten a orixe nos ascetas e nas virxes que vivían radicalmente a súa fe cristiá nas cidades. No s III xa había anacoretas en Siria, Palestina, Mesopotamia e, sobre todo, en Exipto. No s IV dúas grandes figuras marcaron a norma para o futuro: santo Antón Abade, chamado pai dos anacoretas, e san Pacomio, chamado pai dos cenobitas. San Basilio o Grande, no mesmo s IV, cos seus escritos monásticos, sobre todo coa regra de san Basilio, marcou o desenvolvemento ulterior do monacato. En Occidente, cara a 360, san Martiño de Tours fundou en Ligugé o primeiro mosteiro occidental do que se ten constancia. En Hispania documéntase no s III cunhas características propias,...

Institución monástica.

Relativo ou pertencente á monografía.

Que ou o que trata dun aspecto concreto de calquera disciplina humanística ou científica xeral.

Relativo ou pertencente aos monoplacóforos.

Molusco da clase dos monoplacóforos.

Clase do filo dos moluscos anfineuros, da que todos os seus representantes son fósiles do Cámbrico e do Devónico, excepto dúas especies do xénero Neopilina, descubertas en 1952 pola expedición do “Galathea” preto das costas mexicanas do Pacífico, a unha profundidade de 3.000 m. Caracterízase porque os individuos posúen unha única cuncha simétrica, co ápice curvado cara a adiante e que ten entre 3 e 8 pares de impresión musculares.

Elevación natural do terreo de tamaño considerable. OBS: Cando vai seguido do nome propio emprégase monte e non montaña.

Terreo non cultivado cuberto de vexetación espontánea ou árbores. Usualmente emprégase este termo con significado forestal para referirse a calquera vexetación leñosa, adquirindo un significado máis preciso cando vai acompañado dun calificativo. Así, o monte aberto é o terreo de arboredo adulto con copas que cobren do 5 ao 20% da superficie e que se emprega para o pastoreo. Nel adoitan mesturarse devesas de pasto e arboredo de aciñeiras, sobreiras, carballos, cerquiños e rebolos. O monte alto é o arbóreo, dominado por especies dese porte. O monte baixo é o de arbustos, que ademais pode estar composto por especies arbóreas que non acadan máis que o porte de arbustos, debido ás podas frecuentes para a extracción de leña. O monte medio é o que ten caracteres mesturados de monte alto e monte baixo. O monte adevesado é o monte alto, arbóreo, aclarado e limpo de arbustos para favorecer o crecemento da herba; destínase ao pastoreo ou aos cultivos de...

Conxunto de cousas situadas unhas enriba doutras que forman unha elevación.

Conxunto de cartas da baralla ou de fichas do dominó que quedan despois de repartir para iniciar a partida.

Xogo de azar que consiste en sacar dúas cartas de enriba e dúas cartas de abaixo da baralla, apostando os diferentes xogadores por algunha delas.

Terreo non cultivado que pertence a unha parroquia e que pode ser xestionado pola mancomunidade de montes.

Establecemento benéfico que fai préstamos, xeralmente peñorativos, de bens mobles, cun interese módico. O primeiro foi creado polos franciscanos Bernardino da Feltre e Barnaba da Terni (1462), en Perugia, para evitar que a xente humilde caese en mans de usureiros. Co tempo, en lugar de traballar con herdanzas, os montes de piedade traballaron cos cartos producidos polos xuros. Posteriormente entraron en decadencia e, se conseguiron sobrevivir, foi grazas ao feito de que traballaron con caixas de aforros.

Rexión púbica da muller en forma de saínte arredondado, máis ou menos pronunciado, que se sitúa diante e por riba do orificio vulvar.

inselberg.

Sistema de signos que utiliza un alfabeto formado por puntos e raias e que se emprega en telegrafía.

Código telegráfico introducido por S. F. B. Morse e empregado no seu telégrafo, que asigna a cada letra do alfabeto e a cada cifra un sinal formado por unha sucesión de impulsos de dúas duracións diferentes: curta, denominados puntos, e longa, denominados raias. No telégrafo primitivo empregábase un interruptor manual denominado manipulador. Modulando un oscilador de alta frecuencia, pode ser aplicado na telegrafía sen fíos.

Calidade de mortal.

Relación do número de defuncións contabilizadas en períodos anuais. É un fenómeno demográfico caracterizado por ser inevitable, non repetible e irreversible, por estar relacionado co falecemento dos membros dunha poboación. A información estatística procede dos rexistros civís, está recollida nos rexistros de movemento natural. Os Boletíns Estatísticos de Defunción recollen algunhas variables demográficas básicas do falecido (no caso de España: sexo, data de nacemento, data de defunción, concello de residencia, estado civil, profesión e nacionalidade), así como as causas que provocaron a morte. A información sobre este suceso é aínda bastante incompleta en moitos países con escaso nivel de desenvolvemento, porque os falecidos non se inscriben, ou fano mal ou con retraso, debido ás dificultades para facelo, á non dispoñibilidade de rexistros civís próximos ou á simple ignorancia. Deste xeito as comparacións internacionais fanse complicadas e non sempre son moi fiables. Para medir a mortalidade...