"fico" (En toda a entrada)

Calidade de oligotrófico.

Insuficiencia nutritiva, especialmente de células ou tecidos.

Relativo ou pertencente á oligotrofia.

Aplícase ao medio que ten poucas substancias nutritivas, como os lagos con pouca vexetación acuática, normalmente profundos, ou as rexións montañosas.

Período de catro anos (cinco, segundo a maneira de contar clásica) comprendido entre dúas celebracións consecutivas de xogos olímpicos na Antigüidade grega. Malia que na obra de escritores da época clásica (como Tucídides) o termo xa aparece como referencia cronolóxica, foi o historiador Timeo (ss IV-III a C) o primeiro que o adoptou e empregou dun xeito científico como elemento de cómputo cronolóxico. Parece que foi Eratóstenes quen divulgou o seu uso. Acéptase como primeira data da primeira olimpíada o ano 776 a C.

xogos olímpicos.

Colectivo creado en 1983 co obxectivo de favorecer a renovación pedagóxica da escola galega, contribuír á normalización lingüística no ensino e galeguizar os contidos educativos mediante a preparación de materiais específicos. Dentro dos traballos desenvolvidos por este colectivo, cómpre destacar a presentación no Museo de Pontevedra dos audiovisuais Losada Diéguez (1985), Castelao (1986) e Rosalía de Castro (1988), a organización de seminarios sobre lingua e literatura galega e a publicación de varias unidades didácticas dentro da colección Festas na Escola (O magosto, O nadal, O entroido, Os maios e O San Xoán).

1. Órgano fotorreceptor dos animais capaz de formar imaxes do obxecto emisor ou reflector de luz. Hai dous tipos de ollos: os ollos compostos e os ollos unitarios, propios dos cefalópodos e dos vertebrados. Os ollos compostos constan dun certo número de unidades visuais, chamados omatidios, separados por pigmento. A imaxe do ollo composto pode formarse por xustaposición, de maneira que cada omatidio só recibe a imaxe dun anaco moi pequeno do campo visual, e a imaxe total resulta da unión de todas as imaxes parciais dadas por cada omatidio, ou por superposición, cando cada omatidio capta a imaxe de todo o campo visual, e así a imaxe total resulta da superposición das imaxes de cada omatidio. Os crustáceos e os insectos nocturnos forman imaxes por superposición, mentres que os diúrnos fano por xustaposición. Os ollos unitarios dos vertebrados constan basicamente duns dispositivos de enfoque formados por unha lente, chamada cristalino, unha membrana transparente, a córnea, e uns medios acuosos...

2. Parte exterior do globo ocular, en particular o iris. Na tradición oral recóllense ditos como: “Cando pases pola terra dos tortos, pecha un ollo. O amigo que non é de certo, cun ollo pechado e outro aberto. A ausencia apaga o amor: lonxe dos ollos, lonxe do corazón. Vemos a palla no ollo doutro e non vemos a viga no noso. Ves no ollo do veciño a palla e non ves no teu a tranca. Un ollo no gato e outro no prato. O cabalo regalado cólleo cos ollos pechados.”

3. ollo simple

   ocelo.

Acción de mirar.

1. Burato, xeralmente cilíndrico, que atravesa unha cousa e que habitualmente ten por obxecto acoplar nel outra peza ou polo que algunhas veces se introduce ou pasa algo cunha finalidade determinada.

2. Buraco na roda do muíño polo que cae o gran.

Cada un dos espazos ocos formados baixo o arco dunha ponte.

...

Disciplina que trata do estudo científico dos nomes propios. Os seus fundadores restrinxen a onomástica á busca do sentido, etimoloxía e evolución dos nomes de lugar -terrestres, marítimos, celestes (toponimia)- e dos nomes de persoa -nome, cognome, alcumes, hipocorísticos (antroponimia)-, aos que se poden engadir os de animais (zoonimia) e os de toda clase de obxectos máis ou menos personalizados (vehículos, obras literarias, ventos, festas, etc). Dentro da tendencia tradicional distínguense, en toponimia, os filólogos italianos e, en antroponimia, a escola de Uppsala. Os novos enfoques da onomástica reforzan a unión que xa mantiña con outras ciencias (historia, xeografía, demografía, arqueoloxía, etnoloxía, dereito). O interese desta disciplina maniféstase na creación de centros especializados (International Centre of Onomastics), na creación de revistas especializadas (as principais son: Names, de Nova York, Revue Internationale d’Onomastique de París, Onoma de Lovaina, Onomastica de...

Día en que se conmemora a festa do santo do que se leva o nome.

Serie de transformacións sufridas por un organismo animal ou vexetal desde a fecundación ata que acada o estado de madurez. Comeza na fecundación, pasa pola división celular intensa con desprazamentos de células e pola súa diferenciación (embrioxénese), e despois chega á madurez sexual, que en certos animais pasa por procesos metamórficos.

Evolución da habilidade lingüística no individuo, no proceso de adquisición lingüística por parte do neno.

Relativo ou pertencente aos oomicetais.

Fungo da antiga orde dos oomicetais.

Antiga orde de fungos ficomicetos que presentan o micelio sifonal e a zoóspora cun flaxelo liso e outro con plumas.