"Alcar" (Contén)

Denominación que reciben as esponxas non calcarias, que corresponden á clase das demosponxas e das hexactinélidas.

marroxo.

Liñaxe orixinaria de Melide. As súas armas levan, en campo de azur, un alcar.

pernileiro.

carnabaza.

Poeta ourensán pertencente ao cenáculo cultural Círculo Azor, constituído en Ourense no 1941 por un grupo de mozos. Publicou poemas na prensa e na revista literaria Posío, que saíu do prelo en xullo do 1945.

asilla de barro poroso e pouco cocido, que ten a propiedade de deixar expeler certa cantidade de auga, enfriando a maior parte do mesmo líquido que queda dentro.

Comarca castelá repartida polo territorio das provincias de Guadalajara, Cuenca e Madrid (4.250 km2). Esténdese dende o río Henares ata a Serranía de Cuenca e limita coa Paramera de Molina e a Mancha. O relevo aséntase sobre rochas calcarias formando un conxunto de páramos e relevos tabulares que van dende os 1000 m aos 750 m de altitude. Na zona setentrional a erosión formou relevos máis complexos, con solos de materias detríticos. As máximas alturas encóntranse na Dehesa de Cifuentes (1.010 m) e as Tetas de Viana (1.128 m). Ao L, o Texo e o Guadiela escavan desfiladeiros que foron aproveitados para a construción dos grandes encoros de Entrepeñas e de Buendía. Cultívanse cereais, viñas e oliveiras. As poboacións máis importantes son Guadalajara, Arganda, Chinchón e Brihuega. O mel da Alta Alcarria é de excelente calidade. En Almonacid de Zorita foi inaugurada no 1968 a primeira central nuclear do estado español.

Dise da substancia que, engadida á auga, fai soluble o cal impedindo que este se deposite.

Dialecto do carachai que é falado por unhas 60.000 persoas.

ariante gráfica de Valcarce, apelido de orixe toponímica. Este nome de lugar xa se documenta na Idade Media como valle carceris ‘val encaixado’.

ariante gráfica de Valcárcel, forma castelá que remite ao apelido galego Valcarce. Trátase dun apelido de orixe toponímica, pois xa na Idade Media se documenta este nome de lugar: valle carceris ‘val encaixado’. O apelido atéstase desde o s XIV: “Garcia Rodrigues de Valcarcere” (doc s XIV en Señores y campesinos en Galicia s XIV-XVI).

Gres calcario, cimentado por carbonato cálcico.