"Amoa" (Contén)

Xuntanza nocturna celebrada nun muíño con motivo dunha festa.

Situada na parroquia de Rechaba (Tordoia). Foi asaltada repetidas veces na procura de tesouros, polo que na actualidade está mal conservada; sen embargo, a partir do estudo do enxoval (pedras elaboradas segundo modelos de metal) descuberto na mámoa, sábese que pertence ao Megalitismo final.

Situada na parroquia de Berdoias (Vimianzo), popularmente coñécese co nome de Caseta dos Mouros ou Dolmen de Freáns. Está rodeada dunha pequena mámoa e ten planta rectangular, formada por tres chantas e a tampa. A cámara ten unhas dimensións aproximadas de 2,70 m no eixe L-O. Non se teñen noticias de achados no seu interior. Na superficie interior dos esteos aparecen gravados motivos cruciformes e coviñas. Pola forma e magnitude desta mámoa pertence ao Megalitismo de apoxeo.

Monumento megalítico situado no lugar de Alperiz (Parada, Lalín), incluído nunha necrópole de seis mámoas. A anta, bastante degradada, ten unha laxe de 1,4 m na que se observan gravados serpentiformes.

Monumentos megalíticos situados no monte das Motas e a serra de Laboreiro, como a de Cabreira, as de Outeiro das Moas ou as de Corno Dourado. No primeiro lugar contabilizáronse 11 mámoas, con forma poligonal, escavadas algunhas por López Cuevillas en 1923. Existe outro conxunto, de maiores dimensións, no N da Fraga, cunhas características moi semellantes ás do N de Portugal. Estas terras teñen vestixios arqueolóxicos que datan en 3000 a C.

Monumento funerario propio do noroeste da Península Ibérica e característico do Megalitismo en Galicia, que tiña a función de servir de enterramento colectivo. Constituída por un amoreamento de terra, xeralmente de planta circular ou elíptica, acollía no seu interior unha anta ou dolmen. Adoitan estar cubertas de vexetación e atópanse principalmente nas zonas chás e altas. O imaxinario popular galego ten relacionado estas construcións megalíticas con mitos en que participan seres misteriosos, sobre todo mouros e mouras.

Mámoa situada en Trasmañó (Redondela). Presenta unha cámara poligonal constituída por seis lousas chantadas e unha sétima, que correspondería coa cabeceira, caída cara ao centro da estrutura. Aínda conserva parte do túmulo que a cubría, cunhas dimensións de 15 m de diámetro e 2,5 m de altura. Localízase no contorno da necrópole do Monte Penide, onde se atoparon 39 medoñas de grandes dimensións.

Illas orientais do arquipélago de Samoa, que forman un territorio non incorporado de EE UU (199 km2; 68.000 h [estim 2001]). A súa capital e Pago Pago (9.000 h [1994]) e a residencia do goberno está en Fagatogo (2.323 h [1990]). Inclúe as illas Tutuila co illote Aunu’u, o grupo de Manua e o atol de Rose. Son as menos poboadas de Samoa. O 96,6% da exportación (absorbida por EE UU) é de atún en conserva.

Nome que recibiu ata 1997 o estado de Samoa.

Conxunto de dúas medorras situadas en Pardavedra (A Bola). A primeira oculta unha cámara de planta poligonal formada por oito chantas e a segunda un sepulcro de corredor de planta circular formado por oito pedras.