"Amoeiro" (Contén)

Liñaxe orixinaria de San Cibrao de Rouzós, en Amoeiro. Tiveron casa na torre de Rouzós e algúns establecéronse en terras de Verín e de Allariz. Unha rama pasou a Sevilla. Emparentaron con algunhas das familias máis ilustres de Galicia: Andrade, Cerradelo, Montenegro, Oxea, Reigada, Ribeira, Soutomaior, Vilamarín. Pedro Iañez de Bóbeda e a súa muller, Leonor González Amoeiro, foron señores de Couto de Parada de Amoeiro e fundaron, en 1575, un vínculo a favor de seu fillo, o capitán Sueiro Enríquez de Bóbeda e Noboa. As súas armas levan, en campo de azur, tres bandas de ouro. Outra variante ostenta, sobre campo de sinople, un xungo de ouro e un lebreiro branco atado a el cunha cadea do mesmo metal. A rama de Sevilla trae, en campo de azur, dous cordeiros brancos, no flanco destro, e dúas rodas de prata, no sinistro, unha detrás de cada cordeiro. Outra variante leva, en campo de azur, tres faixas de ouro.

Unidade tectónica pertencente ao conxunto de chairas e depresións da Galicia interior, situada entre a terra de Chantada e a serra do Faro, entre o val do río Avia e o val do río Miño, que se integra xunto con outras superficies aplanadas como os chaos da Peroxa e do Carballiño. A terra dos Chaos de Amoeiro está delimitada ao N pola serra da Martiniana (1.010 m de alt), ao O polo río Barbantiño, ao S polo río Miño e ao L polo río Porto. As numerosas fracturas que atravesan a súa superficie facilitan o decurso de numerosos ríos (Formigueiro) e regos (Porto, Lagarto e Raña) que favorecen a presenza de castelos, algún tor e outras formas graníticas.

Construción situada en Parada de Amoeiro (Amoeiro). Trátase dun edificio de grandes dimensións e con dúas plantas en forma de L. Situado nun terreo con pendente descendente, destaca a fachada sur cunha solaina cun longo tramo corrido sobre trece columnas e unha balaustrada de granito. Conta cun patio que discorre paralelo ao lado máis longo. A parte máis curta do L remata na súa parte máis exterior nunha torre cun balcón. Nos arredores sitúanse construcións de uso agrícola e un hórreo.

temoeiro.