"Antolín" (Contén)

PERSOEIRO

Músico e compositor. Estudiou violoncelo e guitarra clásica; con nove anos destacaba como contralto na Masa Coral de Madrid. No 1939, dirixiu o coro Anaquiños da Terra. Foi membro da Orquesta Ibérica de Madrid e formou parte do quinteto Nebot e da Orquesta Clásica de Sevilla. Dende o ano 1947, logo do seu ingreso na Orquesta Sinfónica de Caracas, intensificou a súa relación coa música galega, que materializou coa fundación e dirección do Coro Castelao do Centro Galego, para quen fixo a montaxe da zarzuela Maruxa de Vives, de ambiente galego, e estreada no Teatro Municipal de Caracas. En 1953, estreou Canto a Castelao, sobre texto de Eduardo Blanco Amor, obra que seguiu a interpretarse cada ano no mes de xaneiro. No ano 1964 fundou e dirixiu a agrupación folclórica galega Airiños da Terra, coa que acadou grandes éxitos en Venezuela. En abril de 1979 fundou e dirixiu a coral Aires Galegos, da Irmandade Galega. En 1980 estreou a súa composición “Adiós ríos”.

PERSOEIRO

Pintor. Trátase dun dos mellores representantes da escola de Madrid da segunda metade do s XVII. Conseguiu unha nova interpretación dentro do arquetipo da Inmaculada. Cultivou o retrato, o tema mitolóxico e os temas populares. Preocúpase tamén da perspectiva aérea nas súas composicións.

GALICIA

Avogado e escritor. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, en Pontevedra foi catedrático de Retórica e Poética, fiscal da delegación de Facenda e síndico do concello. Posteriormente, trasladouse a Madrid e exerceu a docencia no Instituto Español e no Ateneo, ademais de dar clases de administración e dereito penal. En 1852 foi nomeado alcalde de Gijón, e logo foi comisario provincial de Albacete. Establecido de novo en Pontevedra en 1855, foi deputado provincial por Ponte-caldelas e catedrático de Francés no Instituto de Pontevedra e director do mesmo. Colaborador de La Reforma, Diario de Pontevedra, La Distracción, Las Musas del Lérez, El Heraldo, El Continental e La Ilustración, destacou como orador. Publicou, entre outras obras, Manifiesto al público de Pontevedra: sobre la creación de una academia de jurisprudencia (1842), Memoria descriptiva de la villa de Gijón (1852), Derecho...

GALICIA

Xornalista e político. Coñecido como Antolín Faraldo Malvar, entre 1835 e 1842 realizou o bacharelato en Medicina na Universidade de Santiago de Compostela. Membro da Academia Literaria de Santiago, a partir de 1843 incorporouse á Diputación Arqueológica Gallega. Entre os anos 1842 e 1845 traballou como redactor nos periódicos El Recreo Compostelano e El Porvenir, e colaborou en Santiago y a ellos e La Situación de Galicia, nos que asinaba co pseudónimo de Abehumeya. Formou parte do grupo de provincialistas que participaron no levantamento progresista de 1846, cando asumiu a secretaría da efémera Xunta Superior do Reino de Galicia, tralo que houbo de exiliarse en Portugal. En 1847 marchou a Madrid e participou na redacción do xornal progresista La Europa; ademais, escribiu artigos para o Boletín Mercantil e Industrial de Galicia, editado na Coruña.

PERSOEIRO

Relixioso. Tras ordenarse sacerdote foi nomeado para a coenxía maxistral da Catedral de Lugo (1880). Bispo de Jaca (1904) e arcebispo de Tarragona (1913), foi senador do reino. A partir de 1892 foi membro da Real Academia de la Historia. Como historiador, escribiu Sermón del Apóstol Santiago (1890), Las aras de la Catedral de Lugo (1892), El Darwinismo y la Ciencia (1893), Historia del Seminario de Lugo (1894) e La prensa como arma de combate (1910), e outras de carácter filolóxico como La poesía de Feijoo (1899) e Los escritos de Sarmiento (1902).

GALICIA

Médico. Foi profesor da facultade de Medicina da Universidade de Santiago de Compostela, médico no Hospital Provincial da Coruña e do Hospital Clínico Universitario de Santiago, e xefe clínico de cirurxía xeral do Hospital Xeral de Galicia. Escribiu El bocio en Galicia (1983). Recibiu o Premio Extraordinario da Academia de Medicina de Galicia (1982).

GALICIA

Político e avogado. Licenciado en Dereito, desde 2002 é profesor colaborador do MBA da Universidade da Coruña. Militou no PSOE desde 1977, foi alcalde de Betanzos (1983-1985), secretario xeral do PSdG-PSOE (1985-1994) e membro do seu comité federal (1982-1994). Deputado no Parlamento galego (1981-1983, 1985-1997), foi conselleiro de Ordenación do Territorio e Obras Públicas (1987-1990) e presidente do Instituto Galego de Vivenda e Solo (1988-1990). Desde 2004 é deputado no Parlamento europeo. Foi socio fundador da fundación Celso Emilio Ferreiro.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Sarria baixo a advocación de santa Eufemia.