"Aram" (Contén)

1. Acción e efecto de acaparar.

2. Delito consistente en reter mercadorías, en sentido amplo, en cantidade superior ás necesidades e ás previsións normais co obxectivo de encarecelas no mercado.

1. de acaramelar.

2. Que foi convertido ou recuberto de caramelo.

3. Que se amosan excesivamente agarimosas dúas persoas, especialmente aquelas que manteñen unha relación sentimental.

1. Converter algo, especialmente o azucre, en caramelo mediante a acción do lume.

2. Bañar con caramelo algún alimento de sobremesa ou semellante.

3. Poñerse dúas persoas excesivamente agarimosas entre si.

1. de aramar.

2. Peche formado con arames.

PERSOEIRO

Pintor. Traballou todos os xéneros pictóricos, dende o retrato ata a paisaxe. A súa obra caracterízase por composicións moi sobrecargadas, aínda que nidiamente estruturadas. As súas preferencias cromáticas, que constitúen o cerne da súa abstracción persoal, son vermellos esvaídos, terras, negros e óxidos. Recibiu a medalla de ouro da Bienal Nacional de Pontevedra (1975) e da Bienal Provincial de Pontevedra (1976). A súa obra está presente en diversos museos de Galicia e de Europa.

PERSOEIRO

Militar e político. Xefe do estado maior das Forzas Armadas Arxentinas, participou no derrocamento do xeneral Perón (1955) e foi Presidente provisional da República ata as eleccións (1958) que lle deron o triunfo a Arturo Frondizi. Secuestrado no 1970, foi asasinado polos montoneros.

1. Relativo ou pertencente aos arameos ou á súa lingua.

2. Individuo dun pobo semita do antigo Oriente establecido no s XI a C no O de Asiria. Un texto cuneiforme da III Dinastía de Ur (2006 a C) menciona a cidade de Aramiki; os nomes Aramu e Ahlamu aparecen en Mari (ss XIX e XVIII a C). Na época de Abraham, segundo a Biblia, a rexión de Aram Naharayim estaba ao N de Mesopotamia, tendo o seu centro en Haran. Preto da actual Baalbek, tribos arameas nómadas chegadas de Mesopotamia no s XI a C fundaron pequenos estados: Samal, Arpad, Alepo, Hama e Damasco, o máis poderoso de todos eles, atacado repetidamente polos asirios, caendo nas mans do Rei asirio Teglatpelésar III (733). Despois da Batalla de Qarqar (720), derrotados por Sargon II de Asiria, desapareceron os estados arameos.

3. Lingua ou conxunto de dialectos semíticos do grupo occidental. Falada polo pobo arameo, despois da súa desaparición como entidade política, converteuse na lingua franca do Próximo Oriente. O seu nacemento está moi relacionado co hebreo, o siríaco e o fenicio do que deriva o seu alfabeto. Caracterízase polo triliteralismo, pola perda da vogal de caso na declinación e polo feito de formar os plurais mediante a anexión de sufixos. Aínda que foi pouco importante literariamente, sen embargo, exerceu como transmisora da cultura grecorromana en Oriente e do Oriente a Europa. O arameo antigo remóntase probablemente ao II milenio a C, aínda que os primeiros testemuños da súa aparición dátanse a finais do s XI a C. Durante o Imperio Babilónico converteuse na lingua oficial, e a partir do s VII a C, suplantou ao accadi, para acadar a súa máxima vitalidade: convértese na lingua franca dos comerciantes babilonios no Oriente Medio. Substituíu tamén ao hebreo, a partir do desterro dos xudeus en Babilonia,...

CAPITAIS

Capital do departamento de Santander, Colombia, nos contrafortes da Sierra Oriental (508.240 h [1997]). É unha das principais cidades do país, de economía baseada no comercio e na industria, e que está situada á beira de importantes vías de comunicación (autoestradas e ferrocarrís). Posúe aeoporto. É tamén un centro de ensino superior, sede da Universidad Industrial de Santander, fundada en 1947, e da Corporación Universitaria Autónoma de Bucaramanga, fundada en 1955. Miguel de Trujillo e Andrés Páez de Sotomayor fundaron a cidade no 1622.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de León, Comunidade Autónoma de Castela e León, situado na comarca de El Páramo, ao SO da cidade de León (1.999 h [1996]). As principais actividades económicas son as agropecuarias; entre elas destacan o cultivo dos cereais (fundamentalmente trigo e forraxes) e a cría dos gandos bovino e ovino. Os elementos máis salientables da súa paisaxe son os seus numerosos muíños de vento.

GALICIA

Empresario e de-señador. Director xerente da empresa téxtil Caramelo S A. Comezou a súa andaina profesional en 1969 na empresa que fundaran na Coruña o seu tío José Antonio Caramelo e Luis Gestal, e da que se fixo cargo á morte do primeiro. O seu estilo baséase na innovación e na forte personalidade dos seus deseños, modernos e cosmopolitas. A principios dos anos oitenta, a súa firma pasou a integrarse no sector da moda galega. Foi un dos promotores dos desfiles de Luada, celebrados en diversas cidades galegas, e participante, en representación de Caramelo, no Salón Gaudí de Barcelona, na Pasarela Cibeles de Madrid, e en numerosas mostras internacionais.