"Auria" (Contén)

Nome de muller procedente do latín Aurea, feminino de aureus ‘áureo, de ouro’, alcume atribuído a Venus pola riqueza dos seus templos ou pola cor do seu cabelo. Auria é o nome máis antigo de Ourense que quizais pervive en Oira; Auriense, na súa orixe, é un adxectivo derivado de Auria, aínda que tamén se documenta a variante Auregense. Levan este nome santa Auria de París (s VII), santa Auria de Córdoba e santa Auria de Ostia.

Revista quincenal nada en 1944 en Ourense e promovida por Acción Católica, que desaparece en 1946. Dirixida por Virxilio X. López Cid, colaboraron nela: Segundo Alvarado, Alfonso Alcaraz, Segundo Fernández, Xosé Luís Varela, Pura Vázquez e Luís Ramos, entre outros.

Suplemento cultural do diario Faro de Orense aparecido o 13 de novembro de 1983. Coordinado por Marcos Valcárcel, incluíronse nel estudios de Miguel Moreiras, Xavier Ribalta, Enrique Bande e Alfredo Cid Rumbao, entre outros. Tiña dúas seccións, “Ronsel” e “Os nosos devanceiros”, nas que se recollía información cultural e textos de Otero Pedrayo, Florentino L. Cuevillas e Blanco Amor.

Revista mensual editada en marzo de 1997 en Ourense e subtitulada “Revista mensual de Caixa Ourense”. Dirixida por Alfonso Sánchez Izquierdo e coordinada por Fina Calleja e Xosé Platero Paz, contaba coa colaboración de Maribel Outeiriño na redacción. Incluía entrevistas con escritoras, unha antoloxía de textos xornalísticos de Otero Pedrayo, Cuevillas e Basilio Álvarez, e artigos de Marcos Valcárcel sobre a cidade de Ourense.

Irmá dos santos Adolfo e Xoán. A lenda conta que morreu degolada polos mouros cordobeses. A súa festividade celébrase o 19 de xullo.

irxe e mártir da cidade romana de Ostia. Morreu afogada logo de ser tirada ao mar atada a unha moa de muíño. A súa festa conmemórase o 24 de agosto.

Antiga rexión de Asia Menor, na cadea montañosa do Tauro. Unida a Cilicia, foi rexida por un comes. Deu ao Imperio Bizantino a dinastía isáurica. Caeu en poder otomano no s XIV.