"BH" (Contén)

Pobo alóctono da antiga India, probablemente non ario, de historia pouco coñecida. Segundo algúns autores, penetraron no subcontinente hindú a raíz da conquista de Alexandre o Grande, dando nome á atrapía de Abira.

Un dos principais bodhisattva do budismo mahāyāna. Segundo a tradición, Amitabha prometeu que non accedería á beatitude final ata a salvación de todos os seres. Reina en Occidente nun paraíso ou país puro no que só se entra coa fe e a entrega a Amitābha. Esta doutrina, que se explica na popular sūtra, Sukhāvatī Vyūha, estendeuse por China, onde se mesturou inicialmente co taoísmo e onde o Amituo se representa en forma de figura sobre a fronte de Guanyin (Avalokite’s-vara). Foi introducida en Xapón a partir do século XII; os seus seguidores (Jōdo mon) dividíronse en diversas sectas.

Cada un dos dialectos prácritos desenvolvidos entre os ss VI e X ( prácrito).

Sólido incoloro ou lixeiramente amarelado, empregado como aditivo alimentario antioxidante en graxas e en alimentos graxos, produtos de pastelería e panadería, conservas, caldos, sopas deshidratadas e chicles. Tamén é coñecido co nome de butilhidroxianisol.

Poema sánscrito didáctico de autor ou autores descoñecidos, contido no Mahābhārata. Nomeado correntemente Gītā, é o máis coñecido e o máis venerado dos textos sagrados da India. A maioría dos eruditos cren que é de orixe posterior á case totalidade do Mahābhārata e que foi inserido cara ao s II a C. A súa idea central é o recoñecemento de K ṛ ishna como o Bhagavān que é o Todo.

Poema sánscrito de 18.000 versos (shloka), dedicado á glorificación de Vishnu. Escrito probablemente ao sur da India despois dos ss IX-X d C, contén disquisicións sobre os sistemas filosóficos Vedānta e Sāmkhya, unha inspirada exposición do Bhakti-mārga (vía devocional) e as historias de todos os avatāra de Vishnu.

Concepto do Hinduísmo traducido xeralmente por ‘devoción’, que consiste nunha relación persoal e nunha amorosa actitude de dependencia e de piedade, concreta e existencial, do bhakta (‘devoto’) cara a Deus nos seus avatāra como obxecto primario e supremo. É unha das vías de salvación do Hinduísmo. Os froitos do verdadeiro bhakti son a perfección, a inmortalidade e a beatitude.

Un dos nomes tradicionais da India. É o adoptado oficialmente pola República da India (Bhārat Juktarashtra).

Escritor indio en lingua sánscrita. De existencia indeterminada, é autor do Nā ṭ ya-śāstra, compilación de regras de arte dramática con data no s III.

Fillo de Dushyanta e de Shākuntala. O poema épico do Mahābhātara describe a historia dos seus descendentes.