bhakti*

bhakti*
s m [RELIX]

Concepto do Hinduísmo traducido xeralmente por ‘devoción’, que consiste nunha relación persoal e nunha amorosa actitude de dependencia e de piedade, concreta e existencial, do bhakta (‘devoto’) cara a Deus nos seus avatāra como obxecto primario e supremo. É unha das vías de salvación do Hinduísmo. Os froitos do verdadeiro bhakti son a perfección, a inmortalidade e a beatitude.

Palabras veciñas

Bhagavad-Gītā | Bhāgavata Purāna | Bhājā | bhakti* | Bhan-Kao | Bhārat | Bhārata