"Gúín" (Contén)

1. Referente ao aguinaldo.

2. Cada unha das persoas que van en grupo polas casas cantando o aguinaldo para recadar cartos, larpeiradas ou outros presentes.

1. Presente que se dá polo Nadal, Aninovo ou Reis.

2. Recompensa que se lle dá a unha persoa que realiza un traballo ben feito ou que anuncia boas novas.

3. Recompensa que reciben os grupos de xente nova que van pedindo polas casas dos veciños, de aldea en aldea, nas festas de Aninovo e Reis. No seu percorrido van cantando panxoliñas e outras cantigas populares, acompañándose de diferentes instrumentos musicais. O agasallo podía outorgarse en cartos ou en especies, celebrando todos xuntos as festas con el.

4. Canto que se encadra dentro do chamado ciclo do Nadal (tempo transcorrido entre o 24 de decembro e o 6 de xaneiro), acompañado musicalmente cunha gaita, acordeón ou cunha morea de instrumentos de percusión (cunchas, castañetas, ferriños, pandeiros, tapadeiras de olas, etc). Aparecen como coplas finais, aínda que noutrora existiron como cancións independentes, conservando o seu primeiro obxectivo: pedir cartos ou larpeiradas para a festa de Reis que se organiza unha vez rematado o ciclo.

5. Costume de Galicia no que se interpretan cantigas populares ou panxoliñas por parte de diferentes grupos, coñecidos como bandos, xuntas, aguinaldeiros ou ranchos, nos días de Aninovo e Reis. Se a persoa da casa á que se dirixen non ofrece nada, entón improvisaban cantigas de maldicir: “Déanos o aguinaldo / aínda que sexa pouco / un touciño enteiro / e a metade doutro”.

PERSOEIRO

Político filipino. No ano 1896 tomou parte no levantamento contra os españois, pero tivo que someterse e asinar no 1897 o pacto de Biac-na bató. Despois da revolución de 1898 presidiu a efémera República Filipina. No ano 1901 fixérono prisioneiro por se resistir aos estadounidenses, cos que colaborara contra España. Durante a Segunda Guerra Mundial organizou un partido fascista filoxaponés, sendo capturado polos norteamericanos no 1945.

PRAIAS

Praia da península do Barbanza pola beira noroccidental da Ría de Arousa, na parroquia de Aguiño, concello de Ribeira. Está situada entre a península do Carreiro ao L e a Praia de Punta ao O.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Ribeira baixo a advocación da Nosa Señora do Carme.

PERSOEIRO

Humanista italiano, fillo do tamén humanista lombardo Gasparino Barzizza. En 1432 entrou ao servizo de Afonso o Magnánimo e en Milán ocupou a cátedra que fora do seu pai (1435-1447). Francesco Sforza fíxoo protector dos seus fillos.

1. Establecemento que acollía as beguinas.

2. Comunidade de beguinas.

PERSOEIRO

Pintor, coñecido como Perejaume. Tratou amplamente o tema da paisaxe emparentando os pintores románticos e os vangardistas. Dende a pintura accedeu a outras disciplinas como a fotografía, o vídeo e tamén a poesía e o ensaio (Ludwig Jujol, 1989). Entre as súas obras destacan: Pinacoteca 48 (1991) e Rambla 61 (1993). Encargouse da decoración da sala de butacas do Gran Teatro do Liceo de Barcelona (1999). En 1999 o Museu d’Art Contemporani de Barcelona dedicoulle unha exposición retrospectiva.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida entre os meses de novembro e decembro de 1997 en Vigo. Foi subtitulada como “Boletín bimestral do programa Urban do Concello de Vigo”. Escrita completamente en lingua galega, contén numerosos artigos dedicados á arquitectura da cidade olívica; entre eles, “O que lembramos do Vigo histórico” de F. Fernández del Riego, “Vigo: Notas de arqueoloxía urbana” de Ángel Acuña, “O Instituto Camões”, de Anabela Cardoso, “O Berbés dos anos vinte”, de Aubrey F. G. Bell, “Un Vigo maldito” de Méndez Ferrín, “A Historia dos lastros” de X. Ramón Iglesias Veiga e “Ó redor da oliveira” de Ernesto Montiel.

GALICIA

Militar. Ingresou na Armada moi novo e participou en diversos enfrontamentos e combates durante a Primeira Guerra Carlista (1833-1839), como a Batalla de Bilbao (24.12.1836) ou o ataque e a capitulación de Irún e Fuenterrabía (17 e 18.12.1837). Bloqueou os portos de Cartagena, Alacant e Barcelona (1844) ao mando do bergantín Nervión, durante a sublevación centralista. Nomeado vicepresidente do almirantado (1873), recibiu pouco despois o título de comandante xeral da escuadra do Mediterráneo coa misión de combater a insurrección cantonalista. Desempeñou tamén a comandancia xeneral de Ferrol, de Cartagena, e La Habana.

1. Aplícase á persoa que é parente doutra por teren ascendentes comúns.

2. Aplícase a cada un dos irmáns fillos dun mesmo pai, pero de nai diferente.