"GATT" (Contén)

PERSOEIRO

Tenor. Intérprete de música wagneriana.

PERSOEIRO

Enxeñeiro. No 1898 construíu un triciclo impulsado por dous motores. No 1910 fabricou o primeiro coche nun obradoiro de Molsheim (Alsacia), que logo se convertería na factoría de automóbiles de luxo Bugatti. En 1911 creou, con Peugeot, o motor Bébé Peugeot e foi o primeiro en empregar o compresor para sobrealimentar os motores dos coches de carreiras. Construíu tamén os primeiros automotores de combustión interna dos ferrocarrís franceses.

PERSOEIRO

Escultor inglés. Foi aprendiz dun tallista en Sheffield e logo ingresou na Royal Academy de Londres. Realizou un gran número de bustos, entre os que destacan os de William Pitt, Sir Walter Scott (1828) e George Canning. Entre outras obras sobresaen Lady Frederica Stanhope at Chevening Church (1824) e a estatua ecuestre de Xurxo IV en Trafalgar Square (Londres, 1828).

PERSOEIRO

Químico alemán. Profesor da Universidade de Friburgo, fixo valiosas achegas á síntese aromática de aldehidos e de cetonas. No 1897, xuntamente con Koch, ideou un procedemento de formilación, que se denomina de Gattermann-Koch e no 1907 unha variante deste que se coñece como síntese de Gattermann.

PERSOEIRO

Poeta, cineasta e dramaturgo francés. A súa primeira obra, Le Crapaud-Buffle, na que incorporou técnicas cinematográficas, foi levada á escena polo Teatro Nacional Popular de Jean Vilar en 1959. A súa obra, marcada por unha orientación política libertaria, tamén explorou a dimensión formal da escrita e da creación teatral. Despois da publicación en 1970 do seu Petit manuel de guérilla urbaine iniciou unha etapa na que organizou traballos de creación colectiva nos que introduciu elementos fílmicos, consonte o desenvolvemento da súa carreira como director de cine.

PERSOEIRO

Político italiano, marqués de Gattinara. Embaixador de Maximiliano I de Austria fronte a Luís XII de Francia e Fernando o Católico, foi conselleiro de Margarida de Austria, xunto coa que preparou a elección imperial de Carlos I. Primeiro presidente do Parlamento de Borgoña (1508) e gran chanceler imperial desde 1518, realizou, sen éxito, unha reforma da administración de Castela e intentou impor unha moeda única en todos os territorios imperiais. Foi o artífice das sinaturas do Tratado de Windsor (1522) con Inglaterra, da Paz de Cambrai (1529) con Francia, da Paz de Barcelona (1529) co papa, e da de Boloña (1529) cos ducados de Milán e Xénova.