"Guillermo" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 28.
-
GALICIA
Estudiou Maxisterio e Xornalismo. Publicou o conto para rapaces Choio e o rei Talento (1971).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintor. Profesor na Facultade de Belas Artes de San Carlos, na Universidade Politécnica de València. Comezou a súa andaina artística participando nunha exposición colectiva no Mail Art Postmuseum de Estocolmo (1985). Durante a década dos oitenta recibiu varias bolsas para completar a súa formación. Durante a súa estadía en Nova York en 1994, empeza a desenvolver proxectos de pintura específica en relación cun lugar, sempre centrados nas múltiples relacións existentes entre a pintura e a fotografía. Desde os anos 80 realizou 24 exposicións individuais e participou en máis de 200 colectivas en todo o mundo. As súas obras estás en 33 museos e institucións, ademais de en numerosas coleccións privadas.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Arquitecto. Formouse nas escolas de Arquitectura de Madrid e Barcelona, onde reside. As diversas obras realizadas en Galicia reflicten o seu interese pola introdución de propostas arquitectónicas mediterráneas: o consultorio do Doutor Bertólez (A Pobra de Trives, 1982). Xunto a Anna Martínez Durán é autor da Delegación do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia en Ourense e da Oficina de Turismo e Servicios Sociais de Pobra de Trives (1995).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Poeta. É autor de diversas obras como Poesías (1854) e Armonías (1884).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor cubano. Realizou estudios de medicina, pero abandonou a carreira para ser redactor na revista Bohemia e crítico de cine. En 1951 fundou a Cinemateca de Cuba e comezou a facer crítica cinematográfica na revista Carteles. Oposto á ditadura de Batista, nun principio foi partidario da política de Fidel Castro e chegou a dirixir o Concejo Nacional de Cuba e colaborar na publicación Revolución, pero posteriormente tivo diferencias co réxime castrista e estableceu a súa residencia en Londres. O seu estilo caracterízase por unha constante experimentación, coa que consolida un mundo propio cheo de reminiscencias de La Habana. Entre a súa produción destacan os títulos: Así en la paz como en la guerra (1960), Tres tristes tigres (Premio Biblioteca Breve, 1964), Vista del amanecer en el Trópico (1974), O (1975), Exorcismos de esti(l)o (1976), Arcadia todas las noches (1978), La Habana para un infante difunto...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Enólogo e xornalista. Diplomado en maxisterio, especializouse en temas de gastronomía e consumo. Na prensa escrita traballou no Diario de Pontevedra, El Pueblo Gallego, La Voz de Galicia, Faro de Vigo, El Correo Gallego e O Correo Galego. No Faro de Vigo creou o suplemento ConSumo Gusto, pioneiro en información turística, gastronómica e de cultura popular orientada ao consumidor en Galicia. Dirixiu a revista Consumidores e Paradores, la revista del viajero. Creou e dirixiu a revista Andares Gozosos e foi director das publicacións Hostelería Galega & Turismo e Lareira. Correspondente en Galicia da revista Club de Gourmets, foi ademais inspector da guía gastronómica Gourmetour e crítico gastronómico na revista Vino y Gastronomía. Colaborou na Guía de Quesos de España e na Guía de Vinos del Gourmet. Traballou para Radio Pontevedra, foi correspondente en...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Poeta e crítico literario. Licenciado en Económicas, doutor en Filosofía e Letras e catedrático de Literatura Española da Universitat de Alacant, foi o fundador e director da revista Anales de Literatura española desde 1982. Publicou, entre outras obras, os poemarios Dibujo de la muerte (1967), reeditado con novos poemas en 1971 e 1979, Libro de horas (1967), Modo y canciones del amor ficticio (1969), Barcelona, mon amour (1970), El sueño de Escipión (1971), Variaciones y figuras sobre un tema de La Bruyère (1974), El azar objetivo (1975), Ensayo de una teoría de la visión (1979), Música para fuegos de artificio (1989), Divisibilidad indefinida (1990) e Verano inglés (Premio Nacional de Literatura e Premio da Crítica 2000); e os estudios La cara oscura del Siglo de las Luces (1983), Espronceda (1974), El grupo “Cántico” de Córdoba (1976), Las armas abisinias (1989) e Estudios sobre el teatro español del siglo XVIII (1997). Coordinou os volumes correspondentes aos séculos XVIII e XIX da...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Avogado e economista. Foi asesor económico no Segundo Plan de Desarrollo, vicepresidente do FORPA (1969-1970), conselleiro económico da embaixada de España en Pretoria (1970-1975) e director xeral no ministerio de Comercio, Industria e Facenda (1977-1979). Dende xullo de 1980 ocupou a xefatura de xestión das reservas de divisas e relacións internacionais do Banco de España. Foi nomeado secretario xeral de comercio do ministerio de Economía e Facenda (1982) e secretario de estado de Economía e Facenda (1986). En 1988 abandonou a Administración pública e integrouse nos consellos de administración do Banco Exterior de España (BEX), do Instituto Nacional de Hidrocarburos e de Renfe, e foi nomeado conselleiro delegado do Banco Pastor o 22 de xullo dese ano. No 1989 foi elixido membro do grupo de expertos G-30 (organismo internacional independente dedicado ao estudo dos problemas económicos e financeiros do mundo). Colaborou co Instituto de Estudios Económicos de Galicia da Fundación Pedro Barrié...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor. A súa obra caracterízase polo ton moralizante e polo coidadoso desenvolvemento da acción. Da súa produción destacan, El sobre en blanco (Premio Fastenrath, 1918), Un beneficio (1920), Pilar Guerra (1920) e El vuelo de la dicha (1921).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor e escultor. A súa obra caracterizouse polo uso da serialización de obxectos. Participou, entre outras exposicións colectivas, na mostra Novos Valores da Bienal de Pontevedra (1989-1991), no VII premio de pintura L’Oreal en Madrid (1991), na Bienal de Balconadas en Betanzos (1992), no Certame de Pinturas Concello de Cambre (1992-1994-1997), na Bienal Pintor Laxeiro (Lalín, 1993-1994-1997), na Bienal Internacional de Arte de Vilanova de Cerveira (1997) e no I Premio Auditorio de Galicia (Santiago de Compostela 2001). Realizou exposicións individuais en Vilagarcía de Arousa e Santiago de Compostela. Destaca da súa obra Fragmentos (1993-2001).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escultor e tallista. Asistiu á Escola de Artes e Oficios de Santiago de Compostela e á Real Academia de Bellas Artes de San Fernando. Presidiu a empresa de mármores e pedras artísticas Mármoles Feal. Traballou a talla en madeira e en pedra. Das súas obras destacan o Cristo Xacente da confraría das Angustias e o altar de mármore e bronce da igrexa de San Francisco de Ferrol, o altar de San Salvador de Fene, o altar e o Corazón de Xesús en Santa María de Neda, o cruceiro en honor de Félix Rodríguez de la Fuente en Alasca e o monumento aos fillos de emigrantes en Palmeira (Ribeira). Recibiu, entre outros galardóns, a insignia de ouro de Ferrol e a Medalla ao Mérito Artístico.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Artista plástico. Coñecido como Guillermo Pedrosa, partiu da figuración e, a través da mancha de cor, realizou unha investigación cromática que o levou ata a abstracción lírica. Realizou exposicións individuais en diversas cidades galegas e Madrid e participou, entre outras mostras colectivas, en Novos Valores da Bienal de Pontevedra (1983), Balconadas de Betanzos (1990), Arte e lixo (2000) e Exposición galaico-portuguesa de Chaves (2002).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
ariante masculina do antropónimo Guillerme/Guillermina.
-
PERSOEIRO
Actor e director de escena. Realizou estudios de arte dramática na Real Escuela Superior de Arte Dramático de Madrid e iniciou a súa carreira profesional coa compañía Tábano, dirixindo espectáculos como La ópera del bandido, El retablo de las maravillas, Un tal Macbeth ou Se vive solamente una vez. De 1984 a 1994 dirixiu o Centro Nacional de Nuevas Tendencias Escénicas e deu a coñecer a obra de autores como Álvaro del Amo, Pasolini, Koltés, Steven Berkoff, Francisco Nieva ou Sergi Belbel, ao tempo que promoveu coproducións con outras compañías, como o Centro Dramático Galego, e prestou especial atención á promoción de novos autores a través da Mostra de Teatro Contemporáneo de Alacant. Impartiu seminarios e cursos de formación en Europa e América, potenciou diversas iniciativas editoriais para dar a coñecer novos textos. Dirixiu diversos espectáculos, entre os que destacan Nosferatu (1994), Los Malditos (1999) ou Rottweiler....
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Político. Licenciado en Filosofía e Letras, foi membro do Comité Nacional Galego do PSdeG-PSOE, portavoz da executiva da agrupacion socialista en Vigo e deputado no Congreso (2000).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
(Bos Aires 1961) Pintor. As súas obras representan un universo persoal formado por planos de departamentos, cidades e salas de espectáculos, e obxectos concretos perfectamente identificables. Foi tamén autor e director teatral. Entre outras series destacan Nadie olvida nada (1982), Puro teatro (1995-1997) e La tetralogía de Wagner (2001).
-
GALICIA
Profesor. Foi membro fundador e presidente do Ateneo Ferrolano e formou parte dos consellos de administración das revistas Concepción Areal e Ferrol Análisis. Da súa produción destacan Ferrolterra na colección Guillermo Escrigas de tarxetas postais e Historia da prensa ferrolá: (1845-1992) (1993). Recibiu o Premio de Investigación J. Quintanilla Martínez (1986).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Debuxante humorístico. Comezou facendo ilustracións de libros infantís, películas de debuxos animados e debuxo publicitario. Deuse a coñecer como humorista e creou historias sen palabras só protagonizadas por animais. Colaborador do xornal La Nación desde 1997, realizou filmes para a televisión francesa. Das súas obras destacan Crazy Cowboy (1972), Mordillo Football (1982) e Mordillo Love Story (1999). Recibiu o Premio Nakanoki (1977) e a medalla de ouro da Asociación de Dibujantes Argentinos.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Avogado, político e historiador da arte, duque de Osma. Formado na Sorbonne e en Oxford, foi diplomático (1877-1891), deputado en Cortes polo distrito de Monforte de Lemos co Partido Conservador (1891-1919) e senador vitalicio (1919). Foi ministro de Facenda (1903-1904 e 1907-1908) con Antonio Maura e presidente do Consello de Estado. En 1916 fundou en Madrid o Instituto de Valencia de Don Juan que contén cerámica hispano-arábiga, armas, numismática e unha importante biblioteca especializada.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Guillermo Fernández Pedrosa.