"Kuš" (Contén)

ILLAS

Arquipélago do Xapón, no mar de Amakusa, na parte nororiental do mar de China, ao SL da illa de Kyūshū. Comprende unhas setenta illas e illotes. Os seus principais recursos económicos son a pesca e o arroz.

PERSOEIRO

Escritor xaponés. Destacan dentro da súa produción dous libros históricos, Han Kampu (1702) e Tokushiyoron (1712). Presenta un interese especial Seiyo kibun (1715), relación das conversas mantidas cun misioneiro italiano, onde amosa o seu coñecemento de occidente.

CAPITAIS

Capital do ken homónimo, ao N da illa de Honshū, Xapón, situada na beira do río Abukuma (287.525 h [1997]). É unha rexión dedicada á sericultura e ao cultivo de árbores froiteiras (melocotóns). Posúe unha importante central nuclear. Do seu patrimonio cultural destacan, entre outros, os budas do monte Shinobu, o templo Daizou-Ji e a casa Minka-En.

CORDILLEIRAS

Cordilleira de Afganistán que atravesa o país de L a O ao longo duns 600 km. Culmina no Tirich Mir a 7.750 m de altitude

PERSOEIRO

Pintor. Da escola ukiyo-e, despois dunha etapa impresionista recibiu a influencia da pintura clásica chinesa e xaponesa e da europea. Fixo series de estampas de felicitacións e ilustracións para libros. Destacan, entre outras, Hokusai-Mangwa (1814-1848) e Trinta e seis vistas do monte Fuji (1831-1833).

REXIÓNS

Rexión de Nubia na época faraónica. Correspóndíase coa Alta Nubia e estendíase entre a cuarta e a segunda catarata do Nilo. O termo de Kuš apareceu por primeira vez nas fontes exipcias cara a 1970 a C. Durante o Segundo Período Intermedio (1786-1567 a C) aproveitando a invasión de Exipto polos hicsos constituíuse unha dinastía autóctona. Os faraóns da dinastía XVIII (1567-1320 a C), a primeira do Imperio Novo, recuperaron os territorios de Nubia perdidos e estableceron un vicerrei, denominado fillo real de Kuš, con autoridade sobre Uauat e Kuš. A dominación exipcia de Kuš rematou durante a dinastía XX (1200-1085 a C).

REINOS

Entidade territorial formada cara a mediados do s VIII a C   que se prolongou, aproximadamente, ata 350. Os seus límites estendíanse entre a primeira e a sexta catarata do Nilo, na rexión de Sennar, malia que nalgunhas ocasións a Baixa Nubia, entre a primeira e a segunda catarata, escapou ao seu control. Os especialistas déronlle este nome polo núcleo do territorio que correspondía co antigo Kuš dos exipcios. Isto explica o carácter africano da súa cultura, moi influída pola faraónica. Este carácter acentuouse a partir do s III a C cando os soberanos empezaron a ser enterrados en Meroe en lugar de en Napata. Unha gran parte da súa historia está mal documentada e as principais fontes sobre o Reino de Kuš son as faraónicas e as clásicas, mentres que as autóctonas, escritas en meroítico, resultan inaccesibles polo descoñecemento desta lingua. O epónimo da familia real cuxita foi Kašta (760 a C-751 a C), pero o creador do seu poder foi Py ou Piankhy (751-716 a C) que conquistou Exipto. Con...

DINASTIAS

Dinastía tokharia establecida en Bactriana no s I fundada polo soberano Kujulakasa, que se enfrontou aos partos e conquistou o val de Kābul, Kāpīsā cara a 50 e Gāndhāra cara a 65. O seu fillo Vimakathpisa estendeu os seus dominios cara a rexión de Punjab e mantivo contactos con China e co Imperio Romano. O principal soberano da dinastía foi Kanishka que, entre 123 e 153, ampliou os seus dominios cara a Asia central e   India setentrional, e favoreceu a expansión do budismo.

CIDADES

Cidade do ken de Hokkaidō,   situado na illa de Hokkaidō, na desembocadura do río Kushiro, Xapón (197.608 h [1997]). O porto natural formado no río constitúe unha base de operacións das flotas pesqueiras dos mares setentrionais.

CAPITAIS

Capital da oblast’ homónima, Kazakhstán (221.400 h [1999]), situada á esquerda do río Togol.

CIDADES

Cidade do land de Renania do Norte-Westfalia, Alemaña, situada na beira dereita do Rin (160.841 h [2000]). É un importante porto fluvial. Formouse en 1930 da unión de catro núcleos e medrou de maneira importante grazas á creación dunha potente industria química.