"Oder" (Contén)

Inflamación da pel localizada nas extremidades. A acrodermatite atrofiante de Pick-Herxheimer é causa de atrofia na cara dorsal das coxas. A acrodermatite continua tamén se denomina enfermidade de Hallopeau. A acrodermatite enteropática asóciase a trastornos intestinais.

Dermatose causada pola exposición excesiva aos raios solares.

Capa superficial dos blastómeros que resulta da división dos ovos ricos en vitelo.

Relativo ou pertencente ao blastoderme.

Boletín que comezou a publicarse en La Habana en 1915. Cesou en 1955. A lingua que utilizaba era o castelán agás algunha frase esporádica ou algunha cita en galego. Este boletín era un xeito de “gaceta oficial” que recollía textualmente todo o que se dicía nas sesións da Asamblea de Apoderados. Serviu de libro de actas e incluía debates, informes de comisións especializadas, balances financeiros, contabilidade, situación do sanatorio, do teatro, do colexio, etc. Trátase dunha valiosa crónica que dá mostra do esforzo e interese común dos emigrantes polas institucións que os agrupaba. Cada edición do boletín tiña case 300 páxinas. Publicouse regularmente durante uns 45 anos, ata que o Centro Galego desapareceu.

Entidade creada en 1989 en Las Palmas de Gran Canaria, destinada a promover actividades artísticas dende a óptica de Europa, África e América. Inaugurouse coa exposición Surrealismo entre el Viejo y el Nuevo Mundo e ten a súa sede nun antigo edificio rehabilitado por Francisco Sáenz de Oiza. Dirixido polo escultor Martín Chirino, ten unha colección permanente, centrada na produción artística das Canarias e de artistas españois e internacionais, e unha biblioteca. Dende 1990 publica a revista Atlántica.

Centro artístico inaugurado en Lisboa en 1984 e situado nun edificio deseñado por sir Leslie Martin, anexo á sede do museo histórico da Fundação Calouste Gulbenkian. Naceu coa intención de crear un lugar dedicado á produción artística do s XX, formado por tres departamentos: museo, documentación e investigación e creación artística. Ademais das salas permanentes, ten salas de exposicións temporais, auditorio, biblioteca-centro de documentación, servizo pedagóxico e servizo de investigación. Na súa primeira etapa desenvolveu revisións históricas de artistas como Paula Rego, Almada Negreiros, Dacosta ou o grupo de ilustradores dos anos vinte. Posteriormente, amosou a obra dos artistas máis significativos de Portugal nas últimas décadas, como Cabrita Reis, Rui Chafes ou Pedro Calapez. Abriuse tamén aos artistas internacionais con exposicións dedicadas a R. Serra e Paolín, e á arte do s XX no Brasil.

Tendencia política que asume, ao mesmo tempo, algúns conceptos do centro e da dereita. A miúdo pode estar identificada coa dereita moderada.

Pierre Ambroise François Choderlos de Laclos.

Entidade fundada en 1928 no castelo de La Sarraz en Vaud (Suíza), onde tivo lugar o primeiro dos dez congresos celebrados. A declaración fundacional analizou a modernidade e o progreso e, sobre todo, a racionalización e estandarización do proceso creador arquitectónico, coa afirmación de que a súa historia correspondía á da arquitectura racionalista. O segundo congreso celebrado en Frankfurt do Main en 1929, tivo como tema central o habitáculo mínimo. Nesta reunión establecéronse os tres niveis de funcionamento da entidade: a asemblea xeral ou congreso, o Comité Internacional para a Resolución dos Problemas da Arquitectura Contemporánea (CIRPAC) e os grupos de traballo para proxectos específicos. O terceiro congreso reuniuse en 1930 en Bruxelas, e o cuarto, que debía celebrarse en Moscova en 1932, tivo lugar no barco Patris por razóns políticas, onde se redactou e aprobou a carta de Atenas. Nesa reunión estableceuse que o feito urbano se asentaba en catro funcións: habitabilidade, traballo,...

Órgano de goberno do poder xudicial en España. Está composto polo presidente do Tribunal Supremo, que tamén actúa como presidente neste caso, e por vinte vocais nomeados polo rei para un período de cinco anos, a proposta do Congreso de los Diputados e do Senado. Cada unha das cámaras elixe, por maioría de tres quintos, catro vocais entre avogados e xuíces de recoñecida competencia e seis vocais entre xuíces e maxistrados. Propón o nomeamento do presidente do Tribunal Supremo e de dous vocais do Tribunal Constitucional, nomea os xuíces e ten competencias consultivas en todas as materias de índole xudicial.