"Salt" (Contén)

PERSOEIRO

Político e escritor. Cofundador do Círculo de Estudios Marxistas (1927). Caída a ditadura de Primo de Rivera cofundou o Bloc Obrer i Camperol. Durante a Guerra Civil española (1936-1939) foi un dos xefes da columna do POUM que operou na fronte de Aragón. Colaborou en numerosos xornais e foi tradutor, prologuista e anotador de obras como El comunismo y la cuestión nacional y colonial (1930) na que se recollen textos de Lenin, Stalin e Bukharin, e Crítica del programa de Gotha (1936) de Marx, e autor de De Pi i Margall al comunismo (1931).

1. 1. Invadir impetuosamente un lugar, praza, fortaleza ou posición inimiga para conquistalo.

   2. Acometer repentinamente e por sorpresa a alguén ou algún sitio coa intención de roubar.

2. Dirixirse a alguén insistentemente unha ou varias persoas con preguntas, rogos, peticións, etc.

3. Sobrevir a alguén de súpeto un pensamento, unha idea, unha dúbida, a morte, unha enfermidade, etc.

1. Acción e efecto de asaltar.

2. Fase resolutiva do ataque na que as tropas máis avanzadas se precipitan sobre as posicións inimigas.

3. Cada un dos períodos de tres minutos nos que se divide un combate de boxeo ou calquera outro deporte de combate.

4. En esgrima, acometida que se fai avanzando ao mesmo tempo o pé dereito e a arma.

MONTES

Monte dos Ancares, situado no límite entre as parroquias de Vilapún e Vilasante, concello de Cervantes. Ten unha altitude máxima de 843 m.

1. Relativo ou pertencente ao basalto.

2. Que está formado de basalto.

3. Conxunto de rochas extrusivas que agroman na superficie e que, ao se arrefriar, adoptan unha forma prismática semellante a columnas.

PERSOEIRO

Pintor. De formación autodidacta, presenta un estilo persoal na pintura de paisaxes que o achegan a Galicia no uso dunha cor marcadamente sensorial e na creación dunha atmosfera dacabalo entre o real e o irreal. Foi cofundador da revista e do grupo Desnivel. Dende 1978 realizou diversas exposicións e dende 1986 é profesor de debuxo e pintura.

PUNTA

Punta do litoral meridional da parroquia de Redonda, no concello de Corcubión, situada entre o cabo da Nasa, ao O, e o cabo de Cee, ao L.

1. Relativo ou pertencente aos eopsáltridos.

2. Ave da familia dos eopsáltridos.

3. Familia de aves, da orde dos paseriformes, que oscila entre os 14 e 18 cm de lonxitude; as máis das especies teñen a cabeza e o lombo escuros, e os machos caracterízanse por ter o peito vivamente coloreado de vermello ou amarelo. Son de hábitos insectívoros e buscan as súas presas principalmente no chan. Abrangue 34 especies distribuídas por Australia e Asia.

PERSOEIRO

Lingüista. Asinou as súas obras en castelán como Luis Michelena. Foi catedrático de Lingüística Indoeuropea na Universidad de Salamanca e de   Lengua e Literatura Vasca e Lingüística Indoeuropea na Universidad del País Vasco. Está considerado un especialista da lingua vasca e baixo a súa dirección levouse a cabo o proceso de normalización do éuscaro que deu como resultado o chamado euskara batua(‘éuscaro unificado’), un modelo de lingua baseado na tradición literaria central (guipuscoano-navarro-labortana). Da súa produción destacan Historia de la literatura vasca (1960), Fonética histórica vasca (1961) e Sobre el pasado de la lengua vasca (1964). Realizou o Dicionario general vasco, a súa grande obra, xunto con Ibon Sarasola, do que se publicou o primeiro volume en 1987. A selección da súa obra en éuscaro foi recollida en Mitxlelenaren idazlan hautatuak (Obras escollidas de Mitxelena, 1972). Foi membro da Euskaltzaindia e membro correspondente...

1. Sobresaír, distinguirse entre un conxunto.

2. Pór de relevo ou destacar algo.

1. Acción e efecto de resaltar.

2. Parte que sobresae interrompendo a lisura dunha superficie

3. Parte saínte dun elemento no paramento ou fachada.

4. Onda producida na superficie líquida dos canais pouco profundos, ante determinadas condicións da velocidade da corrente e da profundidade.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Girona, Catalunya (21.238 h [2001]). As actividades agrícolas e gandeiras son pouco importantes debido ao desenvolvemento industrial. Ademais do tradicional sector téxtil, iniciado a mediados do s XIX, hai industrias de alimentación, químicas, metalúrxicas e da construción.