1 coacción
(
-
s
f
Procedemento violento co que se obriga a alguén a facer ou dicir algunha cousa.
Ex: Dimitiu do seu posto pola coacción á que o someteron.
Confrontacións: ameaza. -
s
f
[DER]
Forza lexítima vinculada ao dereito, que permite o seu exercicio contra a oposición inxusta ou permite esixir o cumprimento das obrigas. Maniféstase esencialmente na execución de sentencias e nas funcións policiais.
-
s
f
[DER]
Delito contra a liberdade da persoa que consiste en empregar, sen estar lexitimamente autorizado, violencia material ou moral sobre outro para obrigalo a facer o que non quere ou para impedirlle facer o que a lei non prohibe.
-
s
f
[SOCIOL]
Influencia que un grupo exerce sobre os membros do seu ámbito social e tamén sobre o seu propio grupo, para que se someta ás leis e normas do grupo e para impedir que vaia contra a moral, os intereses ou o seu xeito de vida. Para Durkheim, a coacción é unha característica definitoria do feito social.