colgar

colgar

(< lat collocāre‘colocar’)

  1. v t

    Colocar algo ou a alguén sosténdoo por unha parte sen que a inferior teña ningún apoio.

    Ex: Colga o abrigo nesa percha. Os niños dalgúns paxaros colgan das árbores.

    Sinónimos: dependurar, pendurar. Antónimos: descolgar, despendurar.
  2. v t

    Suspender unha persoa ou animal dunha corda ou doutro obxecto semellante que se coloca arredor do pescozo para que morra.

    Ex: No século XIX colgaban os ladróns de gando sen xuízo previo.

    Sinónimos: aforcar, enforcar.
  3. v t

    Cortar a comunicación telefónica colocando o auricular no seu soporte. Ex: Cando te chame, colga o auricular. OBS: O complemento pode ser a persoa coa que se fala e nese caso o verbo adquire réxime intransitivo Ex: Colgueille e non o quixen escoitar máis.

    Ex: Cando te chame, colga o auricular. OBS: O complemento pode ser a persoa coa que se fala e nese caso o verbo adquire réxime intransitivo Ex: Colgueille e non o quixen escoitar máis.

    Antónimos: descolgar.
  4. v t

    Abandonar unha actividade ou profesión. OBS: A actividade ou profesión aparece indicada cun substantivo relacionado co seu desempeño Ex: Colgou os hábitos (a vida relixiosa). Colgou as botas (o fútbol).

    Ex: Colgou os hábitos (a vida relixiosa). Colgou as botas (o fútbol).

  5. v t

    Atribuír a alguén con intención difamatoria unha cousa que non fixo, que non dixo ou que non lle corresponde.

    Ex: Colgáronlle o asasinato a un pobre inocente.

    Sinónimos: cangar, cargar.
  6. v i

    Estar algo ou alguén suxeito nun sitio por unha parte quedando libre pola inferior.

    Ex: Sentou no bordo do balcón e colgábanlle as pernas. A bandeira colga dunha hasta metálica.

    Sinónimos: dependurar, pender, pendurar.
  7. v t

    Colocar colgaduras. Ex: Colgou nas paredes do salón as colgaduras que lle regalaran.

    Ex: Colgou nas paredes do salón as colgaduras que lle regalaran.

  8. v i

    Ter unha peza de roupa unha parte máis longa ca outra. Ex: Esa saia cólgache un pouco pola dereita.

    Ex: Esa saia cólgache un pouco pola dereita.

  9. v pron

    Colocarse nun sitio suxeito por unha parte sen que a parte inferior teña apoio.

    Ex: Colgueime das varandas para poder pasar dun piso a outro.

    Sinónimos: dependurar, pendurar.
  10. v pron

    Matarse unha persoa suspendéndose dunha corda ou doutro obxecto semellante colocado arredor do pescozo.

    Ex: O pobre colgouse porque estaba aburrido da vida.

  11. v pron [INFORM]

    Bloquearse o funcionamento dun ordenador. Ex: Cando se colgue o ordenador apágao e volve acendelo.

    Ex: Cando se colgue o ordenador apágao e volve acendelo.

Palabras veciñas

colgadura | colgallo | colgante | colgar | Colhué Huapi | coli- | Colias
Conxugar
VERBO colgar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colgo
colgas
colga
colgamos
colgades
colgan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colgaba
colgabas
colgaba
colgabamos
colgabades
colgaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colguei
colgaches
colgou
colgamos
colgastes
colgaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colgara
colgaras
colgara
colgaramos
colgarades
colgaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colgarei
colgarás
colgará
colgaremos
colgaredes
colgarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colgaría
colgarías
colgaría
colgariamos
colgariades
colgarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colgue
colgues
colgue
colguemos
colguedes
colguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colgase
colgases
colgase
colgasemos
colgasedes
colgasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colgar
colgares
colgar
colgarmos
colgardes
colgaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
colga
-
-
colgade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colgar
colgares
colgar
colgarmos
colgardes
colgaren
Xerundio colgando
Participio colgado
colgada
colgados
colgadas