cargar

1. v t Antónimos: descargar.

   1. Colocar mercadorías ou calquera obxecto sobre unha persoa, un animal ou un vehículo para o seu transporte.

      Ex: Cargamos os acios en canastras para subilos ó tractor.

      Antónimos: descargar.

   2. Encher un vehículo de obxectos ou mercadorías.

      Ex: Entre os dous cargaron o camión nun momento.

      Antónimos: descargar.
2. v t Antónimos: descargar.

   1. Introducir nun recipiente, dispositivo ou instrumento unha carga ou calquera cousa necesaria para que funcione ou produza determinado efecto.

      Ex: Cárgame a pluma estilográfica de tinta.

   2. Introducir pólvora, cartuchos ou calquera munición nunha arma de fogo.

      Ex: Se cargas a escopeta, ponlle o seguro.

      Antónimos: descargar.
   3. [IMAX]

      Colocar a película nunha cámara fotográfica ou cinematográfica.

      Ex: Leva a cámara a revelar e que cha carguen cun carrete novo.

   4. [INFORM]

      Almacenar un programa informático na memoria principal dun ordenador para poder executalo.

      Ex: Colle este disquete e carga o programa de contabilidade.

   5. [QUÍM/IND]

      Incorporar a un produto unha materia de carga.

   6. [TECNOL]

      Subministrar electricidade a un condensador, un acumulador, unha batería ou calquera aparello.

      Ex: Carguei o teléfono móbil durante a noite e xa non funciona.

3. v t

   Facer que alguén soporte un peso, unha responsabilidade, un castigo ou unha obriga.

   Ex: Cargoume a min o traballo del e logo atribuíuse o mérito.

4. v t

   Dotar algo ou a alguén dunha cousa en abundancia.

   Ex: Cargaches tanto o guiso de especias que me ardeu a gorxa toda a noite.

5. v t [ECON]

   1. Anotar un gasto no débito dunha conta.

      Ex: Os recibos do teléfono cárganmos directamente na conta.

   2. Engadir unha cantidade de diñeiro ao prezo dun produto.

      Ex: Se che levan os mobles á casa, cárganche os gastos de transporte.

6. v t [MAR]

   Cerrar ou recoller un navío as velas para que non reciban a forza do vento e poidan ser aferradas.

7. v t e i [XOGO]

   Botar unha carta de valor sobre outra xa xogada.

   Ex: Eu cárgoche o tres para que ganes. Cárgalle, que a baza vai nosa.

8. v t e i

   Suspender un exame.

   Ex: En xuño carguei catro materias. Neste exame cargou case toda a clase.

9. v t e pron

   Saturar ou encher totalmente un espazo ou un líquido.

   Ex: Co fume dos puros cargouse o ambiente. Ponme un combinado e cárgao ben de ron.

10. v i

    Aguantar ou transportar un peso ou unha carga.

    Ex: Deixa que xa cargo eu con esta caixa.

11. v i

    1. Soster unha cousa o peso doutra.

       Ex: As paredes cargan con todo o peso do edificio.

    2. Descansar ou apoiarse sobre algunha cousa.

       Ex: A bóveda carga sobre os arcos.

12. v i

    Asumir o peso dunha responsabilidade, unha obriga ou unha culpa. OBS: Emprégase coa preposición con.

    Ex: Sempre carga coas culpas dos demais.

13. v i

    Apoiarse sobre algo ou alguén para que ocupe menos espazo ou se desprace do lugar que ocupa.

    Ex: O defensa cargou sobre o dianteiro para evitar o gol.

14. v i

    Facer presión sobre algo.

    Ex: Cárgalle ó interruptor para ter luz. Carga ben a roupa para que caiba ben no caixón.

15. v i [BÉL]

    1. Emprender un ataque ou carga, acometer contra o inimigo ou contra unha multitude.

       Ex: A cabalería cargou sobre o flanco dereito.

    2. Acometer impetuosamente as forzas públicas contra un grupo de persoas civís.

       Ex: A policía cargou contra os manifestantes.

16. v i

    Chover de forma abundante.

    Ex: Polo día non choveu, pero ó chegar a noite cargou con forza.

17. v i

    Dar unha árbore froito abundante.

    Ex: Este ano cargaron máis os pexegueiros có pasado.

18. v i [HERÁLD]

    Poñer sobre unha peza ou armas outra que non sexa a súa brisura.

19. v i [LING]

    Dar a unha sílaba ou a un fonema maior énfase articulatoria que aos demais dunha palabra.

    Ex: As palabras agudas cargan sempre na última sílaba. Era francés e ó falar cargaba no erre.

20. v i e pron

    Escorar ou inclinarse cara a un lado.

    Ex: O carro carga á dereita. Cargou o nordés cara ó peirao.

21. v pron

    Aumentar o vento, unha tempestade.

    Ex: Hoxe o vento cargou moito por Vigo.

22. v pron

    Encherse o ceo de nubes.

    Ex: De repente cargouse o ceo e parecía noite.

23. v pron

    Chegar a ter bastante ou moita cantidade dunha cousa determinada.

    Ex: É unha pena que casara tan nova e se cargase de fillos.

Frases feitas

• Cargar a man. 1 Reprimir a alguén. 2 Cobrar de máis. 3 Botar unha cantidade excesiva de calquera cousa.

• Cargar de través/para Navia. Estar borracho.

• Cargar ben a man. Tirar proveito ou abusar de alguén.

• Cargar de alga. Encherse de algas os aparellos de pesca a causa do mal tempo.

• Cargar o carro. 1 Beber demasiado. 2 Deixar embarazada a unha muller.