cargador -ra

(< cargar)

adx
Que carga.
s
1. Persoa que se dedica a cargar mercadorías.
  
  Ex: Traballou como cargador de peixe nos peiraos do Berbés.
2. Persoa que embarca mercadorías en réxime de carga xeral para que sexan conducidas ao punto de destino. Este termo refírese, fundamentalmente, ao transporte terrestre fronte a fretador, que se reserva para o marítimo.
1. s m
  Instrumento ou instalación que serve para cargar.
2. s m [BÉL]
  Dispositivo das armas automáticas e semiautomáticas que contén os proxectís que se van metendo sucesivamente na cámara.
3. s m [BÉL]
  Culler coa que se introducía a pólvora nos canóns de artillería.
4. cargador de baterías [TECNOL]
  Aparello que serve para cargar baterías de acumuladores mediante enerxía eléctrica da rede de corrente alterna. Está formado por un transformador e por un ou máis rectificadores. Adoitan ser automáticos, de xeito que regulan a tensión de saída e limitan a corrente de carga por debaixo do valor máximo permitido.
s m
Soldado que introduce a carga nunha peza de artillería.
s m [INFORM]
Programa que deixa preparados e a punto para a súa execución un ou máis programas previamente instalados ou engadidos.

Palabras veciñas