concessio*
concessio*
s
f
[LIT]
Figura dialéctica que consiste en recoñecer que a parte contraria ten razón nun aspecto do asunto sobre o que se discute e que a opinión propia está equivocada. Non obstante , esta aparente conformidade refútase a continuación, co que se rexeita máis rotundamente o exposto pola parte contraria.