¹ conciliar

1. Relativo ou pertencente ao concilio, emanado del ou de acordo coas súas decisións.

   Ex: Os bispos non acudiron á asemblea conciliar.

2. v t

   1. Poñer de acordo dúas ou máis persoas enfrontadas por algo.

      Ex: O pai conciliou os fillos e fixo que achegasen as súas posturas. Resultou moi complicado conciliar as dúas familias.

      Sinónimos: avir, reconciliar. Confrontacións: irmandar.

   2. Facer compatibles cousas que semellan contraditorias ou diferentes.

      Ex: Na súa obra conciliaba o bo co malo.

      Sinónimos: harmonizar, irmandar.
3. v t

   Facer que algunha persoa consiga algo, case sempre inmaterial.

   Ex: A súa actuación conciliou o favor do público.

4. v pron

   1. Poñerse a ben dúas ou máis persoas que estaban enfrontadas por algo.

      Ex: Despois da pelexa conciliáronse sen resolver verdadeiramente os problemas.

   2. FRAS: Conciliar o sono. Empezar a durmir.

      Facerse compatibles cousas que semellan contraditorias ou diferentes.

      Ex: Os distintos posicionamentos conciliáronse, pero non houbo un acordo xeral.

Citas

• Os bispos non acudiron á asemblea conciliar.

Frases feitas

• Conciliar o sono. Empezar a durmir. Ex: Pasei toda a noite en vela, non fun quen de conciliar o sono.