¹ conciliar

1. v t

   1. Poñer de acordo dúas ou máis persoas enfrontadas por algo.

      Ex: O pai conciliou os fillos e fixo que achegasen as súas posturas. Resultou moi complicado conciliar as dúas familias. 

      Sinónimos: avir, reconciliar. Confrontacións: irmandar.

   2. Facer compatibles cousas que semellan contraditorias ou diferentes.

      Ex: Na súa obra conciliaba o bo co malo. 

      Sinónimos: harmonizar, irmandar.
2. v t

   Facer que algunha persoa consiga algo, case sempre inmaterial.

   Ex: A súa actuación conciliou o favor do público. 

3. v pron

   1. Poñerse a ben dúas ou máis persoas que estaban enfrontadas por algo.

      Ex: Despois da pelexa conciliáronse sen resolver verdadeiramente os problemas. 

   2. Facerse compatibles cousas que semellan contraditorias ou diferentes.

      Ex: Os distintos posicionamentos conciliáronse, pero non houbo un acordo xeral.

Frases feitas

• Conciliar o sono. Empezar a durmir. Ex: Pasei toda a noite en vela, non fun quen de conciliar o sono.