confín

(

s m
Termo onde un territorio acaba e comeza outro.

Ex: O confín entre Galicia e Portugal márcao o río Miño.
Confrontacións: estrema, fronteira.
s m
1. Límite dunha extensión calquera que alcanza a vista.
  
  Ex: O Sol métese nos confíns do mar.
2. Punto máis afastado dun lugar, tanto do seu centro como do punto no que está a persoa que fala. OBS: Xeralmente, emprégase en plural.
  
  Ex: Cádiz está nos confíns de España. Atopabámonos nos confíns do mundo.

Palabras veciñas