conmutar

(< lat commutāre)

v t
Intercambiar unha cousa por outra de maneira recíproca.

Ex: Pretende conmutar a súa praza de garaxe cun veciño.
Confrontacións: permutar.
v t
Mudar unha pena, obriga ou castigo por outro máis leve.

Ex: O xuíz decidiu conmutarlle a pena de prisión por unha multa de considerable contía.
v t [FÍS]
Efectuar unha conmutación.
v t [INFORM]
Cambiar o control dunha operación determinada ou unha conexión particular por outro.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO conmutar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmuto
conmutas
conmuta
conmutamos
conmutades
conmutan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmutaba
conmutabas
conmutaba
conmutabamos
conmutabades
conmutaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmutei
conmutaches
conmutou
conmutamos
conmutastes
conmutaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmutara
conmutaras
conmutara
conmutaramos
conmutarades
conmutaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmutarei
conmutarás
conmutará
conmutaremos
conmutaredes
conmutarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmutaría
conmutarías
conmutaría
conmutariamos
conmutariades
conmutarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmute
conmutes
conmute
conmutemos
conmutedes
conmuten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmutase
conmutases
conmutase
conmutasemos
conmutasedes
conmutasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmutar
conmutares
conmutar
conmutarmos
conmutardes
conmutaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
conmuta
-
-
conmutade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmutar
conmutares
conmutar
conmutarmos
conmutardes
conmutaren

Xerundio conmutando

Participio conmutado
conmutada
conmutados
conmutadas