continencia

(< lat continentĭa)

s f Antónimos: incontinencia.
1. Acción e efecto de conterse ou manter dentro duns límites prudentes a satisfacción dos praceres.
  
  Ex: A Igrexa católica recomenda continencia.
  Antónimos: incontinencia. Confrontacións: comedimento, moderación.
2. Abstinencia sexual.
  
  Ex: Os cregos deben practicar a continencia.
  Antónimos: incontinencia. Confrontacións: castidade.
s f Antónimos: incontinencia.
1. Capacidade de retención.
  Antónimos: incontinencia.
2. [FISIOL]
  Estado dun esfínter que funciona con normalidade.
  Antónimos: incontinencia.
continencia da causa [DER]
Principio de unidade que debe rexer en todo procedemento entre os seus elementos persoais, materiais e causais para que poida resolverse nunha mesma sentencia e que, no caso de seguirse de xeito separado, poidan procesarse de acordo cos principios de celeridade e economía procesal.

Palabras veciñas