corifeo
corifeo
(< lat coryphaeu < gr κορύϕαῐος ‘xefe’)
-
s
m
Director do coro na traxedia grecorromana. Os diálogos entre o corifeo e o coro teñen a súa orixe nos que se establecían entre o xefe do coro de cantantes e o propio coro nas celebracións rituais das festas de Dioniso: o texto cantado polo solista, que adoptaba a forma do ditirambo, recibía como resposta uns ritornellos ou “refráns”. Considérase que a figura do primeiro actor xorde no momento en que o corifeo se independiza do coro. Este papel atribuíuse tradicionalmente a Tespis, que conxugaba as funcións de actor e autor de traxedia.
-
s
m
Guía ou mentor dun partido ou dunha secta.
Ex: A policía detivo o corifeo da secta.
Sinónimos: cabeza, guía.