cravo

cravo

(< lat clavu)

  1. s m

    Pequena barra de metal rematada en punta, cunha cabeza no extremo oposto que limita a penetración. Se se fai entrar a golpes, serve para unir dúas pezas, para colgar algunha cousa ou como ornamentación. Actúa por fricción da súa superficie coas paredes do orificio. A súa forma, dimensión e material dependerán basicamente da súa función. Outrora, os cravos forxábanse manualmente en quente e a tipoloxía era moi diversa. A partir do primeiro terzo do s XIX, co inicio da súa fabricación industrial, reducíronse os tipos e as formas e pasouse a unha fabricación en frío (a partir de barras, pranchas ou arame). Entre os tipos máis empregados están o cravo de ferrar, feito con aceiro moi maleable; o cravo de gancho ou alcaiata, dobrado en ángulo recto, que serve para colgar obxectos; ou o cravo de rosca, caracol ou parafuso. Na tradición oral recóllense ditos como: “De nada serve o cravo se non hai onde cravalo. Díxolle a subela ao cravo: deixarás aquí o rabo. Por un cravo pérdese a ferradura. Un cravo saca outro cravo, se os dous non quedan cravados”.

  2. [BOT]
    1. s m

      Especia moi aromática e de sabor delicado formado polos abrochos secos das flores do craveiro. A compoñente aromatizante pódese descompoñer, por destilación en corrente de vapor libre, nun aceite volátil que contén o 85-95% de euxenol, cariofilina, vanilina e outras substancias, e nunha fracción oleosa fixa que representa entre o 6 e o 10%. Á parte do seu uso culinario -como condimento e na elaboración de embutidos-, emprégase tamén en medicina e perfumería. Existen varios tipos: Bourbon, de cor parda, e Caiena, de cor negra, que son escasamente aromáticos; mentres que o das Molucas ou inglés, de cor acastañada, é de maior tamaño e ten un forte aroma.

    2. esencia de cravo

      Aceite esencial que contén os principios activos da especia do cravo, especialmente o euxenol, empregado como aromatizante, como estomacal e para a dor de moas.

  3. s m [PAT]

    Calosidade dérmica de forma piramidal.

  4. s m

    Obxecto de arame que se lle pon ao porco no fociño para evitar que foce.

    Sinónimos: vincallo, vinco.
  5. s m

    Mancha que aparece nun ollo, especialmente no gando vacún.

Frases feitas

  • 2 Insistir no que se fixo ou se dixo.

  • Agarrarse a un cravo ardendo. Empregar calquera medio para resolver ou salvarse dunha situación difícil.

  • Dar unha no cravo e cento na ferradura. Acertar algunha vez por casualidade despois de moitas equivocacións.

  • Non dar unha no cravo. Fallar sempre.

  • Remachar o cravo.

  • 1 Engadir a un erro outro maior, tratando de emendar un desacerto.

  • Chegar/acudir/ser coma un cravo. Chegar puntualmente.

  • Comer alguén os cravos ardendo. Aplícase a quen ten moita fame e come calquera cousa.

  • Dar no cravo. Acertar ou descubrir algunha cousa.

  • Levar ata os cravos da parede/Non deixar cravo/estaca na parede. Deixar algo despoxado de todo.

Refráns

  • Díxolle a subela ao cravo: Deixarás aquí o rabo.
  • O que non crava, non fura.
  • Por un cravo pérdese un cabalo; por un cabalo, un cabaleiro; e por un cabaleiro, un reino.