culata

culata

(

  1. s f [BÉL]
    1. Parte posterior de certas armas que se apoia no ombro para disparar.

      Ex: Merquei unha escopeta de caza coa culata de madeira.

    2. Grosor de metal que tapa a ánima do canón pola parte oposta á boca. Nas armas pesadas, coma os canóns e os obuses, é o corpo posterior que contén a recámara, o peche, etc.

  2. s f
    1. [TECNOL]

      Peza de ferro fundido que vai fixada á parte superior do bloque do motor. Fai de tapa para os cilindros e leva fixadas as buxías. Nos motores con válvulas na cabeza dos cilindros, a culata aloxa as válvulas e os balancíns correspondentes, mentres que nos motores con válvulas laterais, estas van sobre o bloque. A culata ten un papel importante na refrixeración do motor. O corpo da culata está oco e polo seu interior circula a auga que, procedente do bloque, pasa por uns condutos a través da xunta da culata.

    2. [MAR]

      Peza que vai debaixo dos motores de explosión e pecha o espigón que o suxeita.

  3. s f [FÍS]

    Peza de material ferromagnético destinada a unir magneticamente os núcleos dun electroimán ou dun transformador, ou ben os polos dunha máquina eléctrica.