danar

danar

(< lat damnāre‘condenar’)

  1. v t Antónimos: beneficiar.
    1. Causar un dano físico a alguén ou a algo.

      Ex: As drogas danan o organismo. A lixivia danou a camisa de seda.

      Sinónimos: derramar. Antónimos: beneficiar. Confrontacións: prexudicar.
    2. Botar algo a perder.

      Ex: A xeada danou todos os cultivos.

      Sinónimos: derramar, desbaratar, estragar. Antónimos: beneficiar.
    3. Causar un dano moral a alguén ou a unha colectividade.

      Ex: Esas palabras danarían a calquera persoa.

      Sinónimos: prexudicar. Antónimos: beneficiar.
  2. v pron

    Botarse algo a perder.

    Ex: Con esta chuvia a froita danouse toda.

  3. v pron

    Coller a rabia.

    Ex: O can danouse e tiveron que sacrificalo.

    Sinónimos: rabiar.

Palabras veciñas

Danakil | Danané | Dánao | danar | Danaus | danburita | Danby, Francis
Conxugar
VERBO danar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
dano
danas
dana
danamos
danades
danan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
danaba
danabas
danaba
danabamos
danabades
danaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
danei
danaches
danou
danamos
danastes
danaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
danara
danaras
danara
danaramos
danarades
danaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
danarei
danarás
danará
danaremos
danaredes
danarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
danaría
danarías
danaría
danariamos
danariades
danarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
dane
danes
dane
danemos
danedes
danen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
danase
danases
danase
danasemos
danasedes
danasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
danar
danares
danar
danarmos
danardes
danaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
dana
-
-
danade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
danar
danares
danar
danarmos
danardes
danaren
Xerundio danando
Participio danado
danada
danados
danadas