decabrista

Partidario do movemento revolucionario que estoupou o 26 de decembro de 1825 en San Petersburgo, logo da morte do Tsar Alexandre I sen herdeiros directos e despois da elección do Tsar Nicolao I. Entre os conxurados atopábanse os membros da aristocracia e tamén algúns dos membros dos rexementos da capital e os oficiais do exército imperial. O movemento tiña entre os obxectivos a abolición do réxime autocrático, a destitución do novo tsar, que sería substituído polo seu irmán Constantino, e a instauración dun réxime constitucional. Despois dun breve combate foron derrotados polas tropas leais ao goberno. O novo Tsar Nicolao I dirixiu en persoa a investigación que rematou co axustizamento dos principais dirixentes e ideólogos do movemento (Pavel Pestel, Konstantin Rylejev, Sergej Muravjov-Apožtol, P’otr Kakhovskj e Mikhail Bestužev-Riumin) e a fuxida de centenares de homes, mentres moitos foron á cadea en Siberia.

Poeta do grupo literario relacionado co movemento revolucionario dos decabristas. Os principais representantes deste movemento foron K. F. Rylejev, V. F. Rajevskij, V. K. K’ukhel’beker, A. A. Bestužev-Marlinskij e outros poetas próximos ideoloxicamente (A. S. Puŝkin, A. S. Gribojedov e N. M. Jazykov). Inspiráronse en G. R. Deržavin e N. M. Batiuŝkov, e adoptaron deles o amor pola terra e o ideal de liberdade individual, que transformaron no da liberdade social do pobo, tiranizado polo tsarismo.