derruír

(< lat deruere)

v t

Facer que caia unha construción.

Ex: Derruíron a ponte vella para construír unha nova.

Sinónimos

Conxugar

VERBO derruír

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles derrúo
derrúes
derrúe
derruímos
derruídes
derrúen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles derruía
derruías
derruía
derruïamos
derruïades
derruían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles derruín
derruíches
derruíu
derruímos
derruístes
derruíron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles derruíra
derruíras
derruíra
derruiramos
derruirades
derruíran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles derruirei
derruirás
derruirá
derruiremos
derruiredes
derruirán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles derruiría
derruirías
derruiría
derruiriamos
derruiriades
derruirían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles derrúa
derrúas
derrúa
derruamos
derruades
derrúan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles derruíse
derruíses
derruíse
derruisemos
derruisedes
derruísen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles derruír
derruíres
derruír
derruírmos
derruírdes
derruíren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
derrúe
-
-
derruíde
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles derruír
derruíres
derruír
derruírmos
derruírdes
derruíren

Xerundio derruíndo

Participio derruído
derruída
derruídos
derruídas