desamecer

(< des- + amecer)

v t
Separar dúas cousas ou partes de algo que están unidas polos extremos.
Antónimos: amecer.
v t
Separar un animal do xugo.

Ex: Desameceu os bois e meteunos na corte.
Sinónimos: desapoñer, desapor, desaxugar, descangar, desxunguir.
v pron
Devecer por algo.

Ex: Desameceuse por conseguir aquel traballo.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desamecer

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamezo
desameces
desamece
desamecemos
desamecedes
desamecen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamecía
desamecías
desamecía
desameciamos
desameciades
desamecían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamecín
desameciches
desameceu
desamecemos
desamecestes
desameceron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamecera
desameceras
desamecera
desameceramos
desamecerades
desameceran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamecerei
desamecerás
desamecerá
desameceremos
desameceredes
desamecerán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamecería
desamecerías
desamecería
desameceriamos
desameceriades
desamecerían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desameza
desamezas
desameza
desamezamos
desamezades
desamezan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamecese
desameceses
desamecese
desamecesemos
desamecesedes
desamecesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamecer
desameceres
desamecer
desamecermos
desamecerdes
desameceren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desamece
-
-
desamecede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamecer
desameceres
desamecer
desamecermos
desamecerdes
desameceren

Xerundio desamecendo

Participio desamecido
desamecida
desamecidos
desamecidas