desamigar

(< des- + amigar)

v t
Facer que se quebre a amizade entre dúas ou máis persoas.

Ex: Os seus coñecidos desamigáronos porque pensaban que Xan non era persoa de fiar.
Antónimos: amigar.
v pron
Acabarse a amizade entre dúas ou máis persoas.

Ex: Desamigáronse por culpa dunha herdanza.
v pron
Deixar de convivir unha parella.

Ex: Viviron xuntos dez anos e despois desmigáronse.

Formas incorrectas

inimizar

Conxugar

VERBO desamigar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamigo
desamigas
desamiga
desamigamos
desamigades
desamigan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamigaba
desamigabas
desamigaba
desamigabamos
desamigabades
desamigaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamiguei
desamigaches
desamigou
desamigamos
desamigastes
desamigaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamigara
desamigaras
desamigara
desamigaramos
desamigarades
desamigaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamigarei
desamigarás
desamigará
desamigaremos
desamigaredes
desamigarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamigaría
desamigarías
desamigaría
desamigariamos
desamigariades
desamigarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamigue
desamigues
desamigue
desamiguemos
desamiguedes
desamiguen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamigase
desamigases
desamigase
desamigasemos
desamigasedes
desamigasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamigar
desamigares
desamigar
desamigarmos
desamigardes
desamigaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desamiga
-
-
desamigade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamigar
desamigares
desamigar
desamigarmos
desamigardes
desamigaren

Xerundio desamigando

Participio desamigado
desamigada
desamigados
desamigadas