deturpar

Escoitar
deturpar

(< lat deturpāre)

  1. v t

    Facer que unha persoa ou cousa se torne fea.

    Ex: Ese edificio tan alto deturpa toda a paisaxe costeira.

     Sinónimos: afear. Confrontacións: deformar, desfigurar.
  2. v t

    Modificar negativamente ou desfigurar a forma orixinal dunha cousa.

    Ex: Esa tradución deturpa a mensaxe do texto orixinal. Deixarte levar pola preguiza acabou por deturpar os teus hábitos.

     Sinónimos: corromper, deformar. Confrontacións: desvirtuar.

Palabras veciñas

detumescente | deturpación | deturpador -ra | deturpar | deturxescencia | Deucalión | Deucalión
Conxugar
VERBO deturpar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deturpo
deturpas
deturpa
deturpamos
deturpades
deturpan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deturpaba
deturpabas
deturpaba
deturpabamos
deturpabades
deturpaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deturpei
deturpaches
deturpou
deturpamos
deturpastes
deturparon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deturpara
deturparas
deturpara
deturparamos
deturparades
deturparan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deturparei
deturparás
deturpará
deturparemos
deturparedes
deturparán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deturparía
deturparías
deturparía
deturpariamos
deturpariades
deturparían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deturpe
deturpes
deturpe
deturpemos
deturpedes
deturpen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deturpase
deturpases
deturpase
deturpasemos
deturpasedes
deturpasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deturpar
deturpares
deturpar
deturparmos
deturpardes
deturparen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
deturpa
-
-
deturpade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deturpar
deturpares
deturpar
deturparmos
deturpardes
deturparen
Xerundio deturpando
Participio deturpado
deturpada
deturpados
deturpadas