distimia

distimia

(< 2 dis- + gr ϴυμός ‘ánimo’ + -ia)

s f [PAT]

Trastorno patolóxico no que o estado de ánimo se atopa cronicamente deprimido, pero de carácter máis leve que a depresión. Caracterízase por variacións de humor, marcada sensibilidade, grande esgotamento e constante fatiga.

Palabras veciñas

1 dístico -ca | 2 dístico -ca | distilo | distimia | distinción | distinctio* | distingo