1 don
1 don
(
-
s
m
Cousa que lle dá alguén que ten certa autoridade ou un ente superior, normalmente Deus, a unha persoa.
Ex: Recibiu un don de Deus e dende aquela predica o Evanxeo. O rei concedeulles eses dons ós seus súbditos.
Confrontacións: gracia, mercé, mercé. -
s
m
Calidade ou aptitude, normalmente positiva, que posúe alguén. Na tradición oral recóllese o seguinte dito: “Tódolos refráns teñen o don do ensino e o don da verdade”. Ex: Entre os seus dons está a boa educación. OBS: Coas preposicións de e para seguidas dun verbo en infinitivo ou dun substantivo indica a capacidade dunha persoa para facer algo.
Ex: Ten don de xentes. Sempre tivo un don especial para mandar.