Elementos

Tratado de matemáticas atribuído a Euclides e que foi, ata a metade do s XIX, a máxima autoridade no campo das matemáticas xerais. Consta de trece volumes, aos que posteriormente se lles engadiron dous máis atribuídos a Hipsicles. O libro I trata sobre rectas paralelas e perpendiculares e sobre as propiedades de lados e ángulos dos triángulos; o II desenvolve a álxebra xeométrica; o III estudia as propiedades do círculo e da circunferencia; o IV os polígonos inscritos e circunscritos; o V a teoría das proporcións de Eudoxio; o VI aplica esta teoría á semellanza de triángulos e outros problemas; os VII, VIII, IX e X están dedicados á aritmética; o XI estudia a perpendicularidade e o paralelismo de rectas e planos, os ángulos diedros e poliedros, entre outras cousas; o XII aplica o método exhaustivo de Eudoxio a distintos problemas xeométricos; e o XIII estudia os poliedros regulares. Nesta obra sintetizou perfectamente o traballo dos antigos matemáticos gregos e proporcionoulle unha maior coherencia lóxica coas novas definicións de liña e de plano e, sobre todo, coa introdución de cinco axiomas (axiomas de Euclides) e cinco postulados (postulados de Euclides) nos que basea o seu método axiomático.