empatar

(< ital impattare)

v t
Unir dúas cousas polos seus extremos para que fiquen xuntas.

Ex: Empatou os dous fíos cun nó.
Sinónimos: amecer, empalmar. Antónimos: desempatar.
v t
Facer ou dicir unha cousa detrás doutra sen pausa.

Ex: Empataba unha frase con outra sen respirar e sen deixarme intervir na conversa.
Sinónimos: empalmar.
v t
Obter o mesmo número de votos, puntos ou tantos nunha competición, votación ou partido.

Ex: Os dous membros do partido empataron nas dúas primeiras votacións. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Os equipos empataron.
Antónimos: desempatar.
v t [PESCA]
Unir os anzois á sedela para pescar.
v i
Relacionarse unha cousa con outra.

Ex: Isto empata co que pasou onte.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO empatar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empato
empatas
empata
empatamos
empatades
empatan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empataba
empatabas
empataba
empatabamos
empatabades
empataban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empatei
empataches
empatou
empatamos
empatastes
empataron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empatara
empataras
empatara
empataramos
empatarades
empataran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empatarei
empatarás
empatará
empataremos
empataredes
empatarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empataría
empatarías
empataría
empatariamos
empatariades
empatarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empate
empates
empate
empatemos
empatedes
empaten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empatase
empatases
empatase
empatasemos
empatasedes
empatasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empatar
empatares
empatar
empatarmos
empatardes
empataren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
empata
-
-
empatade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empatar
empatares
empatar
empatarmos
empatardes
empataren

Xerundio empatando

Participio empatado
empatada
empatados
empatadas