encalecer

(< calo)

v t
Facer que se forme calo nalgunha parte do corpo.

Ex: O zapato dereito quedábame pequeno e encaleceume o pé.
v t
Facer máis dura ou menos sensible unha persoa.

Ex: As adversidades polas que pasou encalecérono e agora xa non sofre tanto.
v i
Saír calo nalgunha parte do corpo.

Ex: Cando botou as patacas encalecéronlle as mans.
v i
Endurecerse ou facerse menos sensible unha persoa.

Ex: Encaleceu moito cando lle morreron os familiares todos.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO encalecer

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalezo
encaleces
encalece
encalecemos
encalecedes
encalecen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalecía
encalecías
encalecía
encaleciamos
encaleciades
encalecían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalecín
encaleciches
encaleceu
encalecemos
encalecestes
encaleceron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalecera
encaleceras
encalecera
encaleceramos
encalecerades
encaleceran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalecerei
encalecerás
encalecerá
encaleceremos
encaleceredes
encalecerán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalecería
encalecerías
encalecería
encaleceriamos
encaleceriades
encalecerían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encaleza
encalezas
encaleza
encalezamos
encalezades
encalezan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalecese
encaleceses
encalecese
encalecesemos
encalecesedes
encalecesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalecer
encaleceres
encalecer
encalecermos
encalecerdes
encaleceren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
encalece
-
-
encalecede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalecer
encaleceres
encalecer
encalecermos
encalecerdes
encaleceren

Xerundio encalecendo

Participio encalecido
encalecida
encalecidos
encalecidas