encallar

(< cast encallar)

v i
Quedar sen movemento unha embarcación ao tropezar coa area ou coas rochas do fondo.

Ex: Un barco pesqueiro encallou na ría de Vigo.
Sinónimos: embarrancar, varar.
v i
Non poder progresar algunha cousa por haber obstáculos que o impiden.

Ex: A discusión encallou porque un dos afectados se negou a razoar.
v t
Facer tropezar unha embarcación coa area ou as rochas do fondo para que se deteña.

Ex: O capitán pirata encallou o galeón para impedir que fuxisen os prisioneiros.
Sinónimos: embarrancar, varar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO encallar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encallo
encallas
encalla
encallamos
encallades
encallan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encallaba
encallabas
encallaba
encallabamos
encallabades
encallaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encallei
encallaches
encallou
encallamos
encallastes
encallaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encallara
encallaras
encallara
encallaramos
encallarades
encallaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encallarei
encallarás
encallará
encallaremos
encallaredes
encallarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encallaría
encallarías
encallaría
encallariamos
encallariades
encallarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalle
encalles
encalle
encallemos
encalledes
encallen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encallase
encallases
encallase
encallasemos
encallasedes
encallasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encallar
encallares
encallar
encallarmos
encallardes
encallaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
encalla
-
-
encallade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encallar
encallares
encallar
encallarmos
encallardes
encallaren

Xerundio encallando

Participio encallado
encallada
encallados
encalladas