encomendar

(< en- + antigo comendar

v t
1. Encargar a algúen que faga algo.
  
  Ex: Encomendáronlle ó neno que entregara os libros na biblioteca.
2. Deixar unha persoa ou cousa ao cargo de alguén.
  
  Ex: Cando van de viaxe encoméndanme os cans. Encomendoulle a súa fortuna para que lla administrase.
  Sinónimos: encargar, confiar.
v t [HIST]
Outorgar unha encomenda ou facer encomendeiro a alguén.
v pron
Confiarse a alguén para conseguir o seu amparo ou protección.

Ex: Encomendouse ós santos para saír do problema.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO encomendar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encomendo
encomendas
encomenda
encomendamos
encomendades
encomendan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encomendaba
encomendabas
encomendaba
encomendabamos
encomendabades
encomendaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encomendei
encomendaches
encomendou
encomendamos
encomendastes
encomendaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encomendara
encomendaras
encomendara
encomendaramos
encomendarades
encomendaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encomendarei
encomendarás
encomendará
encomendaremos
encomendaredes
encomendarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encomendaría
encomendarías
encomendaría
encomendariamos
encomendariades
encomendarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encomende
encomendes
encomende
encomendemos
encomendedes
encomenden

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encomendase
encomendases
encomendase
encomendasemos
encomendasedes
encomendasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encomendar
encomendares
encomendar
encomendarmos
encomendardes
encomendaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
encomenda
-
-
encomendade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encomendar
encomendares
encomendar
encomendarmos
encomendardes
encomendaren

Xerundio encomendando

Participio encomendado
encomendada
encomendados
encomendadas