entreabrir

entreabrir

(

  1. v t

    Abrir un pouco algo, especialmente unha porta ou ventá.

    Ex: Para poder velo entreabrín a fiestra. Entreabriu a boca pero non dixo nada.

  2. v t

    Abrirse un pouco algo, especialmente unha porta ou ventá.

    Ex: A porta entreabriuse co vento. Entreabríronselle os ollos cando oíu ruído, pero seguiu durmindo.

Palabras veciñas

entre | Entre Ríos | entre- | entreabrir | entreacto | entrearco | entrecanle
Conxugar
VERBO entreabrir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entreabro
entreabres
entreabre
entreabrimos
entreabrides
entreabren
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entreabría
entreabrías
entreabría
entreabriamos
entreabriades
entreabrían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entreabrín
entreabriches
entreabriu
entreabrimos
entreabristes
entreabriron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entreabrira
entreabriras
entreabrira
entreabriramos
entreabrirades
entreabriran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entreabrirei
entreabrirás
entreabrirá
entreabriremos
entreabriredes
entreabrirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entreabriría
entreabrirías
entreabriría
entreabririamos
entreabririades
entreabrirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entreabra
entreabras
entreabra
entreabramos
entreabrades
entreabran
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entreabrise
entreabrises
entreabrise
entreabrisemos
entreabrisedes
entreabrisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entreabrir
entreabrires
entreabrir
entreabrirmos
entreabrirdes
entreabriren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
entreabre
-
-
entreabride
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
entreabrir
entreabrires
entreabrir
entreabrirmos
entreabrirdes
entreabriren
Xerundio entreabrindo
Participio entreaberto
entreaberta
entreabertos
entreabertas